BRUSSEL -- Van de weinige Belgische bedrijven die actief zijn in Argentinië, staat baggeraar De Nul het dichtst bij de overheid. De Nul is er gebonden door een langetermijncontract waarvan de voorwaarden als gevolg van de crisis heronderhandeld worden.

,,Het spaarpotje van De Nul'', merkten concurrenten wel eens op over het Argentijnse baggercontract van de Aalsterse baggergroep De Nul. De Nul onderhoudt er tot in 2013 de Parana-rivier, een cruciale toegangsgeul tot diep in Argentinië en levensbelangrijk voor de exportcapaciteit van het land.

Toen ergens in 1994 de Argentijnse overheid baggergroepen uitnodigde een aanbesteding te maken voor wat als een zeer risicovol project werd omschreven, stak de familiale groep De Nul de nek het verst uit. De risico's van het project zaten hem in de langetermijnverbintenis, aanvankelijk 10 jaar, later uitgebreid tot 18 jaar.

Niemand durfde voorspellen dat de Argentijnse overheid al die jaren stipt zou blijven betalen. De vergoeding voor het verdiepen en onderhouden van het 600 kilometer lange Parana-traject bestaat deels uit overheidsbetalingen en deels uit tolheffingen. Vooral in de beginjaren van het werk, wegen de overheidsbetalingen zwaar door (circa 50 tot 60 procent van het inkomen).

Tot nu toe verliep het risicovol project voor De Nul vrij goed, wat in de sector links en rechts afgunst wekte. Vandaag zijn de risico's opnieuw aan de orde. ,,Er is achterstand van betaling'', zegt directeur Alain Lievens van De Nul. Volgens Lievens zijn De Nul en de overheid sinds enkele weken in gesprek over een verlaging van de overheidsbetalingen aan De Nul.

,,De overheid wil minder betalen en vraagt ons de tolheffingen te verhogen om ons inkomen te verzekeren. Er is misschien wat marge, maar een brutale verhoging van de tol is in elk geval te vermijden. De bedoeling is dat men de Parana blijft gebruiken. Gelukkig is die van levensbelang voor de export van Argentinië'', zegt Lievens.

De waarde van het contract van de Parana werd eerder geschat op 700 miljoen dollar (780 miljoen euro) over de hele looptijd. Een deel van die inkomsten dreigt nu onzeker te worden.

De Nul is daarmee één van de Belgische bedrijven die in Argentinië het meest afhankelijk zijn van de overheidsfinanciën. Solvay bijvoorbeeld werkt puur voor de privé-sector, maar is via Solvay Indupa wel de grootste pvc-fabrikant voor de bouw- en verpakkingssector in de Mercosur, de Zuid-Amerikaanse vrijhandelszone. De groep haalt 1,5 procent van zijn omzet uit Argentinië.

Tractebel kocht in 1992 de gasconcessie Litoral Gas over van de Argentijnse overheid. Litoral Gas opereert in de streek van Rosario, het meest geïndustrialiseerde deel van Argentinië. Etex is de Belgische groep die al het langst aanwezig is in Argentinië. De groep is er actief in bouwmaterialen.

Het bedrijfsleven deelt meestal indirect in de klappen. Belangrijkste effect van de financiële crisis is dat de rente er fors gestegen is. De rente op obligaties is sinds half juni verdubbeld. Een obligatielening op zes jaar geeft nu een rente van 27,5 procent.

Daardoor is schuldfinanciering voor het bedrijfsleven een te dure formule geworden en vragen steeds meer bedrijven hun aandeelhouders financieel bij te springen. Solvay Indupa Saic, de lokale entiteit van Solvay in Argentinië, vroeg recent aan de overheid de toestemming om voor 80 miljoen dollar converteerbare obligaties uit te geven ter herfinanciering van bestaande schulden.