De Amerikaanse overheid speelt met het idee om net zoals in de Tweede Wereldoorlog war bonds uit te geven. Ze zou wellicht liever hebben dat de Amerikanen hun geld gewoon uitgeven in plaats van het in waardepapiertjes te stoppen, maar het gaat om een symbolisch gebaar waarop de bevolking zijn patriottisme kan botvieren.

In de Tweede Wereldoorlog betuigden de Amerikanen massaal hun solidariteit door voor miljarden dollars aan war bonds (oorlogsobligaties) te kopen. Nu de patriottische reflex in de VS weer de kop opsteekt, zijn oorlogsobligaties opnieuw in zwang.

Het Congres probeert in ijltempo wetten te stemmen om het ministerie van Financiën weer toe te laten oorlogsobligaties uit te geven. Als die wetgeving er komt voor het Huis van Afgevaardigden en de Senaat volgende maand op reces gaan, dan maakt de federale overheid wellicht heel snel werk van de uitgifte van die oorlogsobligaties. Het zal hoogstwaarschijnlijk gaan om gewone staatsobligaties, misschien op artistiek verantwoorde wijze gedecoreerd met een verwijzing naar de oorlog.

De overheid geeft voorlopig geen details vrij over de mogelijke structuur van de nieuwe obligaties, maar de meeste economen gaan ervan uit dat de Series EE obligaties als voorbeeld zullen dienen. Die leveren momenteel een dividend van 4,5 procent.

Waardepapieren van de Staat in een oorlogssausje drenken zit in de Amerikaanse psyche ingebakken. Zestig jaar geleden kochten meer dan 85 miljoen Amerikaanse burgers oorlogsobligaties. Dat bracht de schatkist toen 185 miljard dollar op.

De eerste war bonds waren gewone Serie E staatsobligaties die een nieuwe naam kregen na het bombardement op Pearl Harbor. De uitgiften die erop volgden gingen vergezeld van wervende slogans en grootschalige publiciteitscampagnes met Hollywoodsterren als Groucho Marx en Bing Crosby. Het waren toentertijd populaire verjaardagsgeschenken. Ouders kochten oorlogsobligaties voor hun kinderen, om te sparen voor hun studies.

Het ministerie van Financiën van President George W. Bush is eigenlijk niet zo te vinden voor de oorlogsobligaties, al laat ze er zich naar de buitenwereld toe erg enthousiast over uit. ,,Onze beste verdediging in de oorlog tegen het terrorisme is een sterke economie'', zegt Betsy Holahan, woordvoerder van het ministerie van Financiën.

De waarheid is dat de economische adviseurs van Bush liever hebben dat de Amerikanen geld uitgeven dan dat ze het oppotten in waardepapiertjes.

Maar de meeste economen zien de oorlogsobligaties als een relatief onschadelijke manier om het patriottisme van de bevolking te kanaliseren. ,,Het heeft voornamelijk een symbolische waarde'', zegt Jim Glassman, hoofdeconoom bij JP Morgan Chase. ,,De Amerikanen zullen niet minder geld uitgeven omdat ze daar wat spaargeld instoppen.''

Sommige Republikeinse congresleden die eerst vreesden dat oorlogsobligaties de koopkracht van de consument zouden indijken, zijn daar inmiddels van teruggekomen. ,,Het is een nobel streven'', zegt Amo Houghton, een Republikein uit New York.

De meeste experts zijn het er inderdaad over eens dat de war bonds een verwaarloosbaar effect zullen hebben op de overheidskredieten, vooral omdat ze zich richten tot de kleine spaarder. Staatsobligaties spelen een relatief kleine rol in de overheidsfinanciën. Schatkistpromesses zijn op dat vlak bijvoorbeeld veel belangrijker.

Voorstanders van oorlogsobligaties zullen het niet van de daken schreeuwen, maar het geld dat via de oorlogsobligaties de schatkist binnen komt gerold, komt terecht in de schuif algemene inkomsten, niet een aparte lade voor oorlogsuitgaven. Maar de geschiedenis heeft al aangetoond dat het publiek niet is geïnteresseerd in de kleine lettertjes. Het debat in het Congres zal zich waarschijnlijk toespitsen op het patriottische aspect van de zaak: de bevolking het gevoel geven dat ze iets kan bijdragen aan de strijd waarin de natie is verwikkeld.

,,Oorlogsobligaties zijn een uitgelezen kans voor alle Amerikanen die het verschil willen maken'', zegt Mitch McConnell, een vooraanstaand republikeins senator die het idee bijzonder genegen is.