BRUSSEL -- De Regentenraad van de Nationale Bank heeft gisteren Peter Praet voorgedragen als kandidaat-directeur, ter vervanging van Jean-Jacques Rey, die vorige week met pensioen vertrok. Peter Praet, de voormalige hoofdeconoom van de Generale Bank, is momenteel kabinetschef van minister van Financiën Didier Reynders.

Peter Praet was hoogleraar aan de Franstalige Brusselse universiteit toen hij in 1987 hoofd werd van de studiedienst van de Generale Bank. Voordien had hij al als jong econoom twee jaar voor het Internationaal Monetair Fonds in Washington gewerkt.

Als hoofdeconoom van de Generale Bank werd hij gauw een ,,bekende Belg'': rad van tong, nooit verlegen om een sterke uitspraak en de kunst meester om de meest ingewikkelde economische kwesties in verstaanbare taal uit te leggen. Het maakte van hem een graag geziene gast op conferenties en debatten.

Toen Peter Praet vorig jaar de bank vaarwel zegde om kabinetschef te worden van de minister van Financiën, Didier Reynders, werd al gezegd dat het kabinet maar een tussenstap was naar een directiefunctie bij de Nationale Bank. Zelf heeft hij altijd tegengesproken dat daar afspraken over waren gemaakt.

De benoeming van Peter Praet in het directiecomité van de Nationale Bank moet nog worden bekrachtigd door de regering. Maar dat kan geen probleem vormen. Door zijn kabinetsfunctie heeft Peter Praet een partijpolitiek PRL-etiket, net als Jean-Jacques Rey, de man die hij zal vervangen.

In het directiecomité van de Nationale Bank is nog een functie vacant na het vertrek eerder dit jaar van Robert Reynders naar het Europese Rekenhof. Die plaats, zo wordt gezegd, wordt vrijgehouden voor Luc Coene, de kabinetschef van premier Guy Verhofstadt.

Luc Coene, die zijn carrière begon bij de Nationale Bank, was in 1987 -- hij was dan kabinetschef bij Verhofstadt, die toen minister van Begroting was -- al eens kandidaat voor een directiefunctie bij de Nationale Bank. Maar zijn benoeming stuitte toen op het verzet van de Regentenraad, omdat de regering de voorgeschreven procedure niet had gevolgd. Uit protest stelde de Regentenraad de voordracht van Coene tot directeur uit.

De benoeming was nog niet rond toen de regeringscoalitie eind 1987 uit elkaar viel en de liberale partijen uit de regering werden gewipt. Meteen mocht Coene de benoeming tot directeur bij de Nationale Bank vergeten en moest hij als gewoon adviseur naar de Nationale Bank terugkeren. In 1995 kreeg Coene wel een troostprijs: hij werd door de VLD als senator gecoöpteerd.