BRUSSEL -- De transformatorengroep Pauwels Trafo uit Mechelen, goed voor ruim 1.500 medewerkers, zoekt op korte termijn een uitweg voor een nijpend kostenprobleem. De combinatie van dalende verkoopprijzen en stijgende grondstoffenprijzen hebben de groep in verlegenheid gebracht. De verkoop van een divisie en partnerships moeten Pauwels Trafo overeind houden.

Welke oplossing het dossier Pauwels Trafo krijgt, moet de komende maanden blijken. De groep is in verlegenheid gebracht door een ongunstige samenloop van omstandigheden. De liberalisering van de elektriciteitsmarkt maakt dat de (grote) energieproducenten lagere prijzen eisen van leverancier Pauwels Trafo. Terzelfdertijd kijkt Pauwels aan tegen abrupt gestegen kostprijzen. Vooral de prijzen van magnetisch blik, koper en olie zijn fors gestegen, zonder dat Pauwels die kon doorrekenen, vaak omdat het raamcontracten heeft met klanten waar de prijzen vastliggen. De loonhandicap die Pauwels heeft tegenover Aziatische concurrenten, stelt het probleem nog scherper.

De oplossing van de problemen is vandaag nog niet bekend, maar het is duidelijk dat een gedeeltelijke verkoop van de activiteiten aan de orde is. Dat zou geld in het laatje moeten brengen om een aantal onevenwichten op te lossen.

Volgens communicatiedirecteur Stefan Claeys van Pauwels Trafo is het in Mechelen alle hens aan dek om bij de duurdere transformatoren de productietijd te verkorten waardoor het kapitaalbeslag afneemt. Er zijn ook productiviteitsprogramma's opgestart en de productmix wordt herbekeken.

Pauwels heeft het vooral lastig in de markt van kleinere transformatoren waar de loonkosten belangrijk zijn. Dat ligt helemaal anders voor bijvoorbeeld de Canadese dochter die een goed gevuld orderboekje heeft en gespecialiseerd is in de zwaardere vermogenstransformatoren. Ook in Indonesië is het orderboekje goed gevuld, maar die vestiging opereert in een weinig stabiele omgeving.

Pauwels Trafo bestudeert ook partnerships om het evenwicht in de groep te herstellen. Een kapitaalverhoging, de snelste manier om de groep financieel te versterken, lijkt niet onmiddellijk haalbaar. De Gimv injecteerde in 1997 nog 700 miljoen frank (17,35 miljoen euro) in Pauwels Trafo als ondersteuning van een zogenaamd doorbraakprogramma.

Dit ging gepaard met ingrepen in de bedrijfsleiding. Vic Pauwels, pater familias van de groep, gaf na 21 jaar de fakkel door aan een externe manager, Reiner Kaivers, ex-directeur-generaal van Siemens Atea.

Kaivers startte in 1999 een belangrijke herstructurering bij Pauwels in België, waarbij de divisie in Machelen werd gesloten. Het vlaggenschip van de groep, de Mechelse vestiging, ging zich concentreren op de kernactiviteiten. Onder meer de productie van gietharstransformatoren werd opgeheven terwijl andere activiteiten (productie van kuipen) uitbesteed werden.

Bedoeling van het plan Kaivers was om in 1999 break-even te draaien en vanaf 2001 een winst te halen van 4 procent op de omzet. Dat is niet gelukt door het kostenprobleem. Zowel 1999 als 2000 werden met verlies afgesloten. Eén van de basisvoorwaarden voor herstel is dat alle betrokkenen -- bankiers, vakbonden en leveranciers -- zich achter het actieplan scharen en hun koelbloedigheid behouden.