BRUSSEL -- Cécile Vlerick-Sap (79) is begin deze week onverwachts overleden aan een hartstilstand. Zij was een van de zeldzame vrouwen in de raden van bestuur -- traditioneel een mannenwereld -- van verscheidene toonaangevende Vlaamse bedrijven.

Cécile Vlerick-Sap, geboren in 1922, was één van de zes kinderen van Gustaaf Sap, de staatsman die de Belgische politiek tussen de twee wereldoorlogen grondig heeft beïnvloed en een hoofdrol speelde in de Vlaamse beweging. Toen haar vader in maart 1940 op 54-jarige leeftijd stierf, was Cécile Sap pas achttien jaar oud.

Door haar huwelijk met André ,,Dries'' Vlerick, die onder meer hoogleraar was, staatssecretaris voor Vlaamse Streekeconomie, minister van Financiën en later voorzitter van de Kredietbank, kreeg ze een bijkomende introductie in de Vlaamse politieke en economische kringen.

Na het overlijden van André Vlerick in 1990 -- het echtpaar had geen kinderen -- trad Cécile Sap nadrukkelijker op de voorgrond door een aantal mandaten van haar overleden man over te nemen. Ze trad toe tot de raad van bestuur van de Kredietbank, werd lid van de raad van bestuur en van het directiecomité van de investeringsmaatschappij Gevaert en nam dezelfde functies op in de Vlaamse Uitgeversmaatschappij, uitgever van onder meer de Standaard en Het Nieuwsblad .

Cécile Sap en André Vlerick hadden in 1976 door een financiële inbreng meegeholpen aan de redding van De Standaard na het faillissement van de krant. Dat gebeurde onder meer om emotionele redenen: haar vader Gustaaf Sap had een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van De Standaard , waarvan hij in 1927 hoofdaandeelhouder was geworden.

Het voorbije decennium was Cécile Sap de alomtegenwoordige vrouw in de constellatie Gevaert-Almanij-Kredietbank. Ze was geen tafelspringster. Op de raden van bestuur intervenieerde ze weinig, maar als ze dat deed was het altijd op een weloverwogen manier.

Cécile Vlerick was ook ere-voorzitter van de alumni van de Vlerick-managementschool, die door haar echtgenoot was opgericht. En in die hoedanigheid nam ze deel aan de meeste activiteiten van de Vlerick-alumni.

,,Ik genoot het buitengewone voorrecht dat de twee mannen die mijn leven uiteraard het meest beïnvloed en zelfs beheerst hebben, uitzonderlijke mannen waren. Van beiden heb ik zielsveel gehouden. De ene was mijn vader, de andere mijn echtgenoot'', schreef Cécile Vlerick-Sap in 1996 in het boek ,,Mijn Vader'' waarin ze een ontroerend portret schilderde van haar ,,Papy'', Gustaaf Sap.