Dochters, moeders, vaders, zussen, geliefden: velen voelen de zwaarte van het lot dat Julie Van Espen trof en reageren geëmotioneerd. Een bloemlezing van een samenleving die ventileert na een drama.

Met eigen woorden of met die van iemand die ze beter op papier weet te zetten. Zo werpen veel Vlamingen de emoties van de voorbije dagen van zich af. Er is veel angst, onbegrip, woede, pijn. En vragen, zoals: hoe praat ik hierover met mijn kind?

 

 

Vrouwen sturen elkaar tips op sociale media. Om de app ‘circle of six’ te downloaden bijvoorbeeld. Je stelt zes mensen in als contactpersoon. Met één klik contacteer je hen alle zes. Voor noodsituaties. Een ‘app tegen misbruik’, zo staat op de website te lezen.

 

 

 

 

Illustratrice Chrostin raakt een snaar: 

Deze woorden, van schrijver Tommy Wieringa, worden massaal gedeeld:

Hoe Vlaanderen omgaat met de dood van Julie Van Espen

Anderen gebruiken hun eigen woorden. ‘Je verdiende om oud te worden, zoals elk van ons. Je verdiende om te leven, echt waar’, klinkt het op een Instagram-account van een jonge vrouw. En elders: ‘Als iemand mij ooit komt vertellen dat mijn kind de verkeerde persoon op de verkeerde plek was. Dan wordt dit nooit meer een juiste wereld. En ik nooit meer de juiste mens op de juiste plaats.’

Wat het betekent om een vrouw te zijn in een mannenwereld, dat pende Sascha Reunes neer.

Tegelijk rijst de vraag: hoe leg je zoiets uit? Orthopedagoog Steven Gielis, schrijver van het boek ‘Opvoeden tot zelfvertrouwen’, deelt tips: ‘Vertel geen dingen die kinderen banger kunnen maken, vraag wat ze zelf al weten, stel kinderen gerust, minimaliseer niet, maar relativeer, wees eerlijk en scherm kinderen af van te veel informatie.’

Het gemeentebestuur van Schilde, de woonplaats van de familie Van Espen, opent een rouwregister. De vlaggen van het gemeentehuis hangen halfstok. En onder de Gabriël Theunisbrug in Merksem, waar Julie gedood werd, leggen mensen bloemen neer.