Journaliste die in Syrië ontvoerd werd spreekt voor het eerst over bevalling in IS-gevangenschap
Foto: BELGAIMAGE
Janina Findeisen was zeven maanden zwanger toen ze ontvoerd werd door terroristen van Islamitische Staat (IS) in Syrië en werd in de maanden die daarop volgden meermaals met de dood bedreigd. ‘Ik was er me echt niet van bewust dat ik de grootste fout van mijn leven aan het maken was’, zegt ze in de krant Süddeutsche Zeitung.

De Duitse journaliste Janina Findeisen reisde in oktober 2015 naar Syrië om er een reportage te maken over een oude schoolvriend die geradicaliseerd was en zich had aangesloten bij rebellengroepering Jahbat al-Nusra.

Helemaal alleen was Findeisen eigenlijk niet: ze was op dat moment zeven maanden zwanger van de baby in haar buik. Maar dit verhaal wilde ze nog brengen voor ze moeder zou worden. ‘Ik was er me echt niet van bewust dat ik de grootste fout van mijn leven aan het maken was.’

Geen gsm mee

De Duitse had garanties gekregen van haar gewezen schoolvriend dat niemand haar kwaad zou doen. En dus vertelde ze alleen de vader van haar kind over haar plannen. Een gsm of gps-tracker nam ze niet mee. Zo wist ze zeker dat niemand haar kon tegenhouden. ‘Het was mijn beslissing, en mijn fout.’

Toch liepen de chauffeur van Findeisen, een Turkse fixer, en de journaliste in een hinderlaag. De toen 27-jarige vrouw werd geblinddoekt meegenomen.

Hoofd eraf

‘De eerste nacht dacht ik nog dat de garantie op veiligheid die mijn vriend me gegeven had betekende dat ik snel vrijgelaten zou worden. Maar al snel besefte ik dat het niet zo was’, aldus Findeisen, wiens boek Mijn kamer in het oorlogshuis volgende maand uitkomt in Duitsland. ‘Waarschijnlijk wist hij er niet eens van.’

Ze herinnert zich een paar ‘onaangename’ situaties tijdens haar gevangenschap. ‘Al viel het eigenlijk best mee. Het was me wel snel duidelijk dat ik niet te maken had met vriendelijke en humane mensen. Ze wilden mijn hoofd afsnijden voor een camera. Live.’

Dagboek

Tijdens haar gevangenschap probeerde Findeisen de aandacht te trekken van mensen in huizen in de buurt, maar zonder succes. Ze ging in het geheim gereedschap verzamelen dat ze zou kunnen gebruiken bij een mogelijke ontsnapping en hield een dagboek - nadat ze geen papier meer had deed ze dat op voedselverpakkingen.

‘Ik geloofde echt dat ik terug in Duitsland zou geraken voor de geboorte van mijn kind. Ik kon me niet eens voorstellen dat ik zou bevallen in Syrië. Ik negeerde de realiteit, tot het niet anders meer kon.’

Dokter gechanteerd

Haar zoon werd ter wereld gebracht met de hulp van een dokter die door de ontvoerders gechanteerd werd. Het verliep vlot, zonder complicatie. ‘En opeens was alles zo ver weg. De oorlog en de kidnappers. Het was eigenlijk gewoon mijn zoon en ik. Hij was zo klein en fragiel, maar gezond.’

Van de ene dag op de andere veranderde het gedrag van haar ontvoerders. ‘Met een baby was ik nog hulpelozer dan voordien. Toen mijn zoon ’s nachts wakker werd en schreeuwde, vroegen ze me de volgende ochtend wat er aan de hand was.’ Ze brachten haar zelfs chocolade, fruitsap en een teddybeer. Ook luiers kreeg ze ruim voldoende.

Bevrijd

Findeisen werd uiteindelijk bevrijd door een andere groep Islamisten. De groepering, Jabhat Fateh al-Sham, maakte in een mededeling op het internet bekend dat de vrouw bevrijd was nadat een Shariarechtbank had geoordeeld dat haar ontvoering in strijd was met de garantie die ze gekregen had van haar vriend. Ze gelooft dat, zegt Findeisen, en wist niet of de Duitse staat het losgeld dat haar ontvoerders voor haar vroegen, 5 miljoen euro, betaald had. ‘Ik heb een tweede kans gekregen. Niet iedereen die ontvoerd wordt, krijgt er één.’

‘Ooit ga ik mijn zoon vertellen in welke omstandigheden ik hem heb gekregen. Ik heb daar al veel over nagedacht’, zegt Findeisen, die niet uitsluit dat haar zoon haar zal verwijten hoe ze hem in gevaar heeft gebracht.