Coucke eist 4 miljoen terug van verkopers Anderlecht
Coucke wil de schulden deels verhalen op ex-aandeelhouders. Foto: pn

Volgens Marc Coucke vallen er bij voetbalclub Anderlecht te veel lijken uit de kast. Het gaat vooral om onverwachte clausules in spelerscontracten.

Volgens de recente jaarrekening heeft Anderlecht 45 miljoen euro schulden. Coucke, die een jaar geleden 59 miljoen betaalde voor 74 procent van de aandelen, wil die put dempen. Hij gaat dat doen met een kapitaalsverhoging, maar de voorzitter wil ook een deel verhalen op de oude aandeelhouders die hij (mee) verantwoordelijk acht. Eerst wilde hij zo’n 10 miljoen terugeisen, maar dat kon niet. De verkopers konden maximaal aansprakelijk gesteld worden voor 7 miljoen euro.

Onlangs stuurde hij dan een schadeclaim naar alle mensen die meer dan 1 procent verkochten waarbij hij 2.500 euro per verkocht aandeel terugeist. In totaal gaat het nog om zo’n 4 miljoen euro.

Coucke voelt zich belazerd. Eerder discussieerde hij al over de hoge commissies aan makelaars die het oude bestuur betaalde, maar hij struikelt ook over bepaalde clausules in spelerscontracten. Zo was het dossier van Adrien Trebel een twistpunt. De middenvelder was volgens Coucke minstens 10 miljoen euro waard, maar tijdens de verkoop werd vastgesteld dat er in zijn contract een afkoopclausule van 6 miljoen euro stond. De Fransman dreigde onder zijn prijs te vertrekken en daarom voelde het nieuwe bestuur zich verplicht om Trebel een hernieuwde verbintenis te geven zonder afkoopsom. Alleen werd hij zo wel de best betaalde Anderlecht-speler.

Met rug tegen muur

En er kwamen nog clausules naar boven die wrevel opwekten. Zo ontdekte men bij enkele spelers die waren uitgeleend dat de huurclubs een percentage op latere doorverkoop hadden. Toen bijvoorbeeld Leya Iseka en Doumbia werden verkocht, profiteerde Zulte Waregem mee. Dat ging niet om exuberante bedragen, maar alles bij elkaar waren het toch uitgaven waarop Coucke niet had gerekend.

Uiteraard kun je zeggen dat de miljardair dat had moeten opmerken bij het boekenonderzoek voor de verkoop. Alle contracten werden toch uitgeplozen? Bij Trebel werd het wel degelijk opgemerkt, maar Coucke voelde zich met de rug tegen de muur gezet. Al had het oude bestuur de Fransman zonder die vastgelegde afkoopsom nooit voor 2,75 miljoen euro kunnen wegplukken bij Standard.

Opmerkelijke claim

Het oude bestuur bezorgde Coucke overigens ook onverwachte meevallers. De doorverkooppercentages op Kaminski (600.000 euro), Stanciu (1 miljoen euro) en de rechtszaak tegen Suarez (1,4 miljoen euro) leverden Anderlecht onverhoopt 3 miljoen euro op.

De claim van Coucke is opmerkelijk omdat hij het oude Anderlecht-bestuur eigenlijk hetzelfde verwijt als wat Perrigo hem verwijt na de verkoop van Omega Pharma: een opgesmukte boekhouding. De Amerikaanse farmareus diende daarvoor wel een miljardenclaim in, Coucke houdt het bij Anderlecht op 4 miljoen euro. Een aantal van de oude RSCA-aandeelhouders stemde overigens al toe om de claim te betalen.