Rode lantaarn Lokeren start ‘operatie redding’ met pijnlijke pandoering in Eupen
Foto: BELGA

Arm Lokeren. De rode lantaarn is de operatie redding met een valse noot ingezet. Eupen stuurde een dramatisch Lokeren met lege handen en vier doelpunten om de oren terug naar huis. De eerredder van de debuterende Reznicek was niet meer dan een doekje voor het bloeden.

We hadden zo graag eens een positief verslag geschreven over Lokeren. Na een prima winterstage en twee versterkingen leefde de rode lantaarn met het nodige vertrouwen toe naar de eerste van negen finales. Maar op bezoek bij Eupen waren de manschappen van Trond Sollied nog niet ontwaakt uit hun winterslaap. Integendeel. Na amper vijf minuten werden de Waaslanders al op achtervolgen aangewezen. Doelman Ortwin De Wolf mispakte zich rijkelijk aan een ongevaarlijke voorzet van Keita. De bal viel pardoes op het hoofd van Fall, die zijn poging binnen zag binnendwarrelen. Een koude douche. En dat mag u best letterlijk nemen. De temperaturen in de Oostkantons zakten ver onder het vriespunt. En verwarmen aan het spel konden de aanwezige supporters van Lokeren zich ook niet echt. Lokeren kreeg wel de bal, maar ze vonden amper een gaatje in de Eupense defensie. Te voorspelbaar. Geen creativiteit. ‘Wij willen bloed, zweet en tranen’, galmde al na amper twintig minuten uit het Lokerse vak. Het werden alleen tranen. Tranen van verdriet.

Rode lantaarn Lokeren start ‘operatie redding’ met pijnlijke pandoering in Eupen
Foto: BELGA

‘Musona is nog niet helemaal ingewerkt in de ploeg, maar hij kent de Belgische competitie goed genoeg’, vertelde Sollied vooraf. De Noor twijfelde niet en dropte de Zimbabwaanse flankaanvaller meteen in de basis, en dat met amper twee trainingen in de benen. Musona liet flarden van zijn talent zien. Hij was zowat de enige speler van Lokeren die voor rust af en toe voor dreiging kon zorgen. Eerst werd zijn schot afgeblokt door de teruggekeerde Marreh. Even later stond de Zimbabwaan plots oog in oog met Van Crombrugge na goed storen van Overmeire, maar de doelman had nog een uitstekende reflex in huis op diens listig lobje. Als een duiveltje uit een doosje, maar hij kroonde zich nog niet tot de reddende engel voor Lokeren. Vijf minuten voor de rust verdubbelde Eupen zelfs de voorsprong. Met een simpele combinatie tussen Castro-Montes en Keita werd de Lokerse defensie kinderlijk uitgespeeld. De Wolf pareerde het schot van Keita wel nog met de voet, maar pardoes in de voeten van Toyokawa. Een koud kunstje voor de Japanner.

Een bleke De Ridder bleef in de kleedkamer voor Bia. Al bracht dat geen zoden aan de dijk. Gnaka kreeg zelfs medelijden met de rode lantaarn. De vleugelverdediger besloot hen zelfs bijna een handje te helpen. Gelukkig voor hem strandde zijn kopbal op de eigen doelpaal. Even leken we terug een wedstrijd te krijgen, maar niets was minder waar. Een dubbele koude douche volgde. Twee hoekschoppen later stond het zowaar 4-0. Twee keer op evenveel minuten mocht verdediger Blondelle juichen. De eerredder van de debuterende Reznicek, enkele minuten na zijn invalbeurt, was slechts een doekje voor het bloeden.

Een mens vraagt zich stilaan af tegen welke ploeg dit Lokeren in de laatste acht wedstrijden nog punten zal sprokkelen. Na deze pandoering blijven de Waaslanders hopeloos laatste in het klassement. Eupen telt intussen al 14 punten meer dan de Waaslanders en lijken haast zeker van een verlengd verblijf in eerste klasse. Voor Lokeren wordt het hoe dan ook bibberen tot het einde van het seizoen.

Rode lantaarn Lokeren start ‘operatie redding’ met pijnlijke pandoering in Eupen
Foto: BELGA