Waarom Assita Kanko misschien niet past in het DNA van Aalst, het verschil tussen Maggie en Theo klein zal zijn en klimaat in ideologisch vaarwater terechtkomt
Assita Kanko: ‘Geef toe, in de feiten is ons land jammer genoeg al gesplitst.’ Foto: Kristof Vadino
Met een regering tussen hangen en wurgen blijft het spannend in de Wetstraat. Gelukkig kwam er ruimte vrij voor ook ander nieuws. Dit zijn tien van de interessantste artikels van de voorbije week.

1.

De Twitterlijnen van de N-VA jubelden vrijdagmorgen. Assita Kanko, schrijfster, activiste en columniste van De Standaard, stapt van MR over naar de N-VA. Een charismatische, liberale zwarte vrouw met een wereldwijd netwerk, uitstekende Franstalige contacten, een warme naturel voor de camera, veel vrije gedachten en ideeën over vrijheid en thuis in de Brusselse salons, zo’n vrouw kiest voor Theo Francken en Bart De Wever.

2.

Zou Assita Kanko bij het DNA van Aalst passen? Dat DNA is zo ‘typisch’ dat het nieuwe stadsbestuur (met de N-VA) het als leidraad gebruikt. Bijvoorbeeld om er aanvragen voor subsidies aan af te toetsen. Multiculturele feesten passen niet in dat DNA. Een luie metafoor verandert in een staalhard uitsluitingsmechanisme, schrijft Marc Reynebeau.

3.

De Vlaamse kinderbijslag wordt vanaf 1 januari het ‘groeipakket’. Niemand gaat erop achteruit. Maar de verschillen tussen het oude en het nieuwe systeem zijn groot. Een nieuwjaarskindje kan 27.541 euro minder betekenen tegenover een oudejaarskindje.

4.

De N-VA duwt klimaat almaar meer in ideologisch vaarwater. Dat is een gevaarlijke evolutie. Op de top van Katowice maakt België een beroerde indruk. Deze week omdat Vlaanderen niet mee wil met Nederland, Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië en twintig andere landen om de ambities op te schroeven.

5.

Wat willen de gele hesjes? In haar column ziet Mia Doornaert er de afbrokkeling in van de samenleving. Zij vindt dat de stedelijke, kosmopolitische elite dat met haar misprijzen voor de angsten van kleine lieden op haar geweten heeft. Lekker uitdagend voor links.

6.

Die gele hesjes leken politiek even concreter te worden in hun eisen toen ze aan het hek van bierbrouwer AB InBev opdoken. Klopt hun bewering dat de biergigant amper belastingen betaalt in België?

7.

Qua Marrakesh gaat dit artikel naar de kern: ‘Afrikaanse leiders zijn helemaal mee omdat dit gaat over identiteitsbewijzen afleveren, data verzamelen over migranten en herintegratie in herkomstlanden’, zei een Keniaanse deelnemer aan onze reporter in Marrakesh. Tiens, is het België dan daar niet om te doen?

8.

Gek eigenlijk dat er niet meer metaforen uit de sport uitduiken om de politieke crisis te beschrijven. Die krijgt de allure van een lange topwedstrijd met altijd weer wisselende kansen na tactische manoeuvres. Volgende week meer verrassingen, maar we kunnen hiermee het weekend in.

9.

In tegenstelling tot Theo Francken is Maggie De Block wel een warme en menselijke minister van Asiel en Migratie. Qué? Reporter Yves Delepeleire, die ook toen asiel en migratie volgde, wreef zich de ogen uit bij zoveel politieke spin.

10.

Bij onze honderdste verjaardag vroegen we aan lezers of De Standaard hun leven een beetje of veel heeft veranderd. Tot 31 december publiceren we honderd getuigenissen in tekst, audio en beeld. Zoals deze van schrijfster Lize Spit, over de nacht voor de eerste recensie van haar roman Het smelt in De Standaard der Letteren verscheen.