Herkomst van een derde van het rundvlees in onze supermarkten onbekend
Foto: AFP

Een derde van het rundvlees dat een Belgisch (kwaliteits)label heeft en in onze supermarkten ligt, is niet te traceren. Dat meldt de VRT op basis van een onderzoek van Febev.

De herkomst van rundvlees zou duidelijk moeten zijn op basis van het oornummer dat elk geslacht rund krijgt en dat verwerkt zit in een lotnummer op de verpakkingen in supermarkten. De slachthuizen moeten van elk rund het oor bijhouden om de traceerbaarheid te garanderen, maar dat gebeurt niet altijd. Nochtans garandeert Belbeef, een kwaliteitslabel van de Federatie van Belgisch Vlees (Febev), de consument wel dat hij een stuk vlees eet van een Belgisch rund.

Om te controleren of het systeem werkt, voerde Febev een traceerbaarheidsoefening uit. Via DNA-staalafnames van het vlees in de winkelrekken kunnen ze achterhalen of de overeenkomstige codes ook effectief hetzelfde vlees bevatten. De resultaten waren ontstellend. Eerst en vooral bleken niet alle oren beschikbaar van de 34 afgenomen stalen (terwijl dat eigenlijk een verplichting is). Slechts bij 18 ervan bleken de oren beschikbaar, en bij slechts 12 daarvan was er een match.

FAVV

Uit controles van het federaal voedselagentschap (FAVV) blijkt ook dat er in de slachthuizen bij 23 procent van de ongunstige controles een probleem is met de etikettering en traceerbaarheid. In de snijzalen, waar het geslachte vlees naartoe gaat, loopt dat zelfs op tot 38 procent. In de vrieshuizen, waar vlees naartoe gaat voor verdere verwerking tot bijvoorbeeld diepvriesmaaltijden, loopt dat op tot maar liefst 54 procent.

Volgens Delhaize zijn problemen met de traceerbaarheid slechts uitzonderlijk. Bovendien zijn ze het gevolg van menselijke fouten en niet van fraude, zo stelt de warenhuisketen.