Record is een feit: snelle Nederlander schenkt Quick Step Floors 72ste zege van het seizoen

Feest ten huize Patrick Lefevere. De jonge Nederlander Fabio Jakobsen won de derde etappe in de Gree - Tour of Guangxi en schonk daarmee Quick Step - Floors de 72ste zege van het seizoen, goed voor een persoonlijk record voor ploegmanager Patrick Lefevere.

Eentje meer of minder, het zou het seizoen van Quick Step niet meer veranderd hebben maar de jacht op de 72ste zege was voor Patrick Lefevere wel het ultieme middel om zijn troepen scherp te houden. Het was ook de ultieme missie voor het zevental dat naar het Chinese Guangxi was afgezakt voor de laatste World Tourwedstrijd van het seizoen, de laatste wedstrijden ook voor Quick Step. Met een derde plaats in de openingsetappe en een tweede plaats in de tweede etappe, was de Nederlander Fabio Jakobsen er al heel dicht bij en vanmorgen was het eindelijk prijs. De winnaar van onder anderen de Scheldeprijs nam de maat van de Duitsers Ackermann en Walscheid, topspurters Groenewegeen en Démare sneuvelden op plaatsen vier en vijf.

LEES OOK. Het wonderjaar van The Wolfpack: herbeleef de 72 zeges van Quick Step Floors (+)

LEES OOK. ANALYSE. De 72 zeges van Quick Step Floors zijn een kaakslag voor de concurrentie (+)

“Het was geen obsessie”, aldus ploegleider Geert Van Bondt, “maar we wilden het graag wel breken. Nu nog drie zeges erbij en we ronden af op een mooi getal, 75 (lacht). Twee zeges en het eindklassement. Onrealistisch is het niet, maar ik denk dat we met die 72 ook al meer dan tevreden mogen zijn. We trekken altijd met ambitie naar een ronde: een ritzege halen. Dat doel is nu bereikt en we pakken er ook het record mee. Evident was het hier niet, want Arnaud Démare, Dylan Groenewegen, Pascal Ackermann zijn hier van de partij, allemaal zeer goede sprinters. We wisten dat het niet gemakkelijk ging zijn, maar we hadden wel veel vertrouwen in Fabio en hij maakt het ook af.”

“We zijn ook niet naar hier afgezakt met een heel sterke leadout-trein. Dat wisten we en het was de voorbije dagen een beetje zoeken in de sprint. Het wiel van Ackermann kiezen, leek hier de beste optie. Dat wilden ook Walscheid en Groenewegen. Samen met Ackermann zetten ze hun sprint aan, ze leveren een klein onderling gevecht en Fabio zet de sprint achter hen aan, komt uit het wiel en wint de rit. Fijn voor hem. Het is een jongen die echt hard met zijn vak bezig is, ervoor leeft en graag fietst en ook veel wil leren. Zo vertelde hij gisteren nog dat het goed was dat hij een paar keer deel uitmaakte van de leadout-trein van Viviani, dat hij er daar veel uit had geleerd. Hij voelt zich niet te beroerd om te helpen in die leadout, al liggen zijn ambities wel hoger, veel hoger.”

Het hoeft niet op te houden voor Quick-Step Floors, dat met Philippe Gilbert en Dries Devenyns twee ijzers in het vuur heeft voor de koninginnenrit van vrijdag, met finish bergop na een klim van zo’n drie kilometer. “Phil is alleszins zeer gemotiveerd, hij heeft er zin in en er hard voor gewerkt om hier ook nog goed te zijn. Hij heeft ambitie voor het eindklassement. Ook Dries Devenyns is in orde. Hij is heel goed uit de Vuelta gekomen en voelt zich sterk. Het is een aankomst die beide renners moet liggen. We hebben er wel vertrouwen in. We hebben de beelden van de finish van vorig jaar in ons bezit. We gaan nog analyseren hoe Tim Wellens het daar toen heeft aangepakt (hij won toen en legde daar de basis voor zijn eindwinst in Guangxi, red) en we hopen ook op goed weer. Voorlopig hebben we nog niet veel geluk gehad en regent het hier veel. Dat maakt het gevaarlijk en daar moeten we zeker rekening mee houden ook morgen.”

Na drie sprintetappes wacht dus vrijdag een aankomst bergop en Gilbert heeft ervaring in China. In 2014 won hij de Ronde van Peking. “Klopt”, zegt de oud-wereldkampioen. “In deze rittenkoers moet je één dag heel goed zijn. Dat is vrijdag met de aankomst bergop, vijf, zes minuten en dan kan je een klassement rijden. Veel zal afhangen van de vorm van de dag. Ik hoop dat ik goede benen heb. We zijn aan het eind van het seizoen, iedereen is een beetje moe en dan winst meestal wel de sterkste op het eind.”