Brusselse liberalen leven op hoop (voor 2019)
Lijsttrekker Alain Courtois (MR) Foto: BELGA

Hoeveel tinten blauw telt de Brusselse liberale familie? Op de slotmeeting viel alvast een verschil te ontwaren: Open VLD is zéker van winst zondag - en en passant in mei 2019 -, de MR is voorzichtiger. Ondanks de opzwepende taal voor de militanten wil de partij vooral bestendigen in de 19 gemeenten, en voortdoen met dezelfde coalities.

‘Hopelijk kan ik jullie zondag een sms sturen met de boodschap: ‘Yes. On l’a fait.’’ Op de slotmeeting van de Brusselse liberalen gisterenavond jutte voormalige voetbalbons Alain Courtois (MR) zijn achterban op voor de laatste drie dagen. Hij hoopt de sjerp te kunnen grijpen in Brussel-Stad, hoewel hij zich opvallend weinig ‘kandidaat-burgemeester’ noemt.

Een beetje diffuus was ook het einde van zijn speech. ‘Misschien worden we verslagen’, zo besloot Courtois, ‘want Brussel staat op een kantelpunt, het kan twee richtingen uit. Op zijn minst moeten we durven zeggen dat we een ander Brussel willen. Stop aan het laxisme, aan de straffeloosheid, aan het vuilnis op straat en aan de mensen die denken dat de regels niet voor hen gelden! De échte Brusselaar heeft er genoeg van. Wel, wij gaan de mensen heropvoeden.’

MR in gewestregering

Eerder had ook Els Ampe (Open VLD), nummer twee op de Brusselse liberale lijst, uitgehaald naar de linkerzijde. ‘Groen dat aan de schoolpoort staat te roepen voor propere lucht blokkeert al jaren de metro. Een schande. De SP.A-minister van Mobiliteit wil niet dat een Belgisch privébedrijf een publieke laadpaal zet. Er gaat geen week voorbij of we krijgen een lesje van hypocriete moralisten.’

Ampe is wél heel zegezeker, zo kennen we haar ook, en mikt ineens ook op mei 2019. ‘Het is tijd voor een liberaal bestuur van het gewest’, speechte ze gisterenavond. De aanwezigheid van liberale toppers zoals vicepremier Didier Reynders en de Molenbeekse burgemeester Françoise Schepmans kaderde onder meer in dat lange termijnplan. Zondag willen ze graag ‘bestendigen’ in de Brusselse gemeenten - ‘als we kunnen verder besturen waar we besturen, is het goed’ - het inbreken is voor volgend jaar.

Dat de verstandhouding binnen de liberale familie opperbest is, bevestigde ook Didier Reynders. Al kon de vicepremier en voorzitter van de Brusselse MR een kleine prik richting Guy Vanhengel niet laten: ‘Alle Open VLD’ers die geen socialist zijn, staan op onze tweetalige lijsten.’ Vanhengel wilde in Evere niét samengaan met de MR. Hij verkoos voor de tweede keer de lijst van burgemeester Rudi Vervoort (PS) te vervoegen.

In het krijt

Ondanks de flinke sneren aan het adres van ‘links’ - dat hoort erbij op zo’n bijeenkomst voor de eigen mensen -, wijst alles erop dat de liberalen eigenlijk wel willen voortdoen met de socialisten in Brussel-Stad. Courtois leek zich haast rechtstreeks tot burgemeester Philippe Close (PS) te richten in zijn speech. ‘Het is verdorie niet gemakkelijk geweest de voorbije jaren. Voor, tijdens en na het hele Samusocial-schandaal zijn wij correct gebleven. Zo zijn wij. Une signature est une signature. Je moet je gegeven woord respecteren. Terwijl de storm woedde, zijn onze schepenen kalm en resoluut gebleven, we hebben stoïcijns voortgewerkt.’ Lees: de PS staat bij ons in het krijt omdat we toen zo loyaal zijn gebleven.

Maar ziet de PS dat ook zo? Op de slotmeeting van de PS vorige zondag was ik niet aanwezig, maar collega-journalisten vertelden dat er een winning mood hing in de zaal. De Franstalige socialisten kunnen als geen ander campagne voeren en hun achterban opzwepen, en bovendien lijken de peilingen uit te wijzen dat het niet zo’n vaart zal lopen met het verlies.

Wie wordt nummer 3?

Toch zou het verbazen mocht de coalitie van de PS en de liberalen een meerderheid halen zondag. Want niet alleen de PS verliest, ook MR-Open VLD zakt - al blijft ze in de peilingen de grootste… Ecolo-Groen daarentegen swingt de pan uit. Wordt het straks paars-groen in Brussel-Stad? Alvast de liberalen lijken weinig zin te hebben om Ecolo erbij te nemen, zij neigen eerder naar Défi, zo viel gisteren in het Vaudeville Theater op te vangen.

De sleutel ligt dus mogelijk bij Défi - de partij van Fabian Maingain, zoon van. Als we er tenminste van uitgaan dat de socialisten ook willen besturen als ze niét de grootste zijn. De tweede plaats past de PS van nature minder dan de koppositie, het is niet uitgesloten dat de partij bij tegenslag voor een oppositiekuur kiest.