Izegem: wie mag met N-VA in zee?
Het blijft wachten op de heraanleg van de omgeving van de centrumbrug. Foto: Frank Meurisse
N-VA kan dankzij Geert Bourgeois al lang op een stevige aanhang rekenen in Izegem. Maar het is nog maar de eerste keer dat de partij op het gevoerde bewind kan afgerekend worden.

Wat staat er op het spel?

Het lijkt vooral een keuze te worden van de nieuwe coalitiepartner voor burgemeester Bert Maertens (N-VA). Vorige keer was zijn partij er met 36 procent van de stemmen afgetekend de grootste. Dankzij een onuitgegeven coalitie met het kartel SP.A-Groen, dat tweede werd, mocht hij voor het eerst de burgemeestersjerp omgorden.

Omdat SP.A-Groen uit elkaar is gespat, lijkt een heruitgave van de huidige coalitie quasi uitgesloten.  Daardoor lijkt CD&V de topfavoriet om de op een na grootste partij te worden. Maar N-VA heeft nu al 12 van de 29 zetels. Als Maertens zijn burgemeesterbonus kan verzilveren en nog een paar zetels wint, dan kan zijn partij in de praktijk met om het even wie gaan regeren.

Hoe heeft de vorige coalitie het er vanaf gebracht?

SP.A-Groen reed zichzelf als coalitiepartner in de vernieling. Al bij de verdeling van de schepenambten was er binnen SP.A onenigheid. De partij moest vorig jaar toezien hoe schepen Kurt Grymonprez opstapte na ophef over de vermeende levering van stenen door stadsdiensten bij hem thuis. Schepen Nadia Staes verliet de partij na de aanhoudende conflicten, maar bleef als onafhankelijke binnen het college. Groen stapte twee jaar geleden volledig uit de coalitie na een verschil in toekomstvisie met de andere partijen.

N-VA zelf won duidelijk nog aan zelfvertrouwen. Maertens was bij zijn eedaflegging nog een vrij onbeslagen nieuwkomer, ondertussen lijkt het door zijn ervaring als Vlaams Parlementslid alsof hij al een eeuwigheid de burgervader van de ‘pekkers’ is.

Waarom zouden kiezers een nieuwe meerderheid in het zadel helpen?

Inhoudelijk valt op dat een belangrijk aantal zaken die zes jaar geleden de campagne beheersten nog niet zijn afgerond. Zo is er nog steeds geen definitief plan voor de toekomst van de stationsbuurt en de centrumbrug. Er wordt nog steeds gezocht naar een manier om de handel in de Markstraat weer te doen opleven. En ondanks werken aan een aantal belangrijke knelpunten is er nog steeds een luide roep om de stad fietsvriendelijker te maken. De huidige coalitie heeft die problemen dus niet volledig kunnen wegwerken.

Anderzijds is er natuurlijk het aspect van de onderlinge verdeeldheid die een coalitiewissel in de hand lijkt te werken. Wie dezelfde meerderheid aan de macht wil brengen als vorige keer, zal wel heel strategisch moeten stemmen. Niemand kan zich de grote uitdager van Maertens noemen. Ook binnen de huidige oppositie niet: Ann Vanessche treedt voor CD&V voor het eerst op als lijsttrekker, en de overige partijen waren bij de vorige verkiezingen zo klein dat ze ook dit keer kansloos lijken voor de burgemeesterssjerp.

Waarom moet ook de rest van Vlaanderen uitkijken naar de uitslag in Izegem?

Nu hij niet meer opkomt, is het uitkijken naar de erfenis van Geert Bourgeois. Want hoewel Bourgeois vanuit zijn thuisbasis de N-VA in de begindagen persoonlijk overeind hield, moest hij op lokaal vlak toch altijd van aan de zijlijn toekijken. Hij slaagde er ondanks zijn nationale bekendheid als kopstuk nooit in om zijn partij in de Izegemse meerderheid te brengen. Toen dat vorige keer wel lukte, was hij als minister-president al de lijstduwer van dienst. Gaat de partij de gevolgen voelen van het afhaken van de minister-president?

In de Strijd om de Stad fileert de redactie van De Standaard in woord en beeld waar het bij de verkiezingen echt om draait in alle Vlaamse steden en Brussel.