Harelbeke: nieuwe of oude wegen aan de Leie
Harelbeke beschikt sinds begin dit jaar over een nieuwe sluis op de Leie. Foto: Ludo Ostijn
Harelbeke werd de afgelopen zes jaar bestuurd door een ongewone coalitie van socialisten, groenen, Vlaams-nationalisten en één liberaal. Hoewel de CD&V er de grootste partij uitmaakt. Worden de kaarten door elkaar geschud op 14 oktober en nieuwe allianties aangegaan?

Wat staat er op het spel?

Geen enkele partij kon de Harelbekenaars volledig overtuigen bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen, niemand haalde een volstrekte meerderheid. Grote verrassing voor CD&V (twaalf zetels), wanneer de partij aan de kant werd geschoven door een coalitie van SP.A/Groen (negen zetels), N-VA (zes zetels) en Open VLD (één zetel).

CD&V werd noodgedwongen in de oppositie geduwd, samen met Vlaams Belang, dat één zetel heeft. SP.A en Groen komen dit jaar voor de derde keer samen op. Burgemeester Alain Top zal de lijst trekken, hij wil de burgemeesterssjerp behouden. N-VA wil ook verder besturen en ‘de ingezette weg voortzetten’.

CD&V is het niet eens met die ingezette weg en wil een nieuwe weg inslaan ‘na zes jaar stilstand’.

Hoe heeft de vorige coalitie het er vanaf gebracht?

Harelbeke kende tijdens deze legislatuur zijn eerste liberale schepen in 132 jaar. Michael Vannieuwenhuyze werd, na een functiewissel met Filip Kets (SP.A), schepen van Personeel, interne organisatie, preventie en bescherming op het werk, sport & jeugd. Daarnaast maakte ook Eddy Glorieux (N-VA) halfweg de legislatuur plaats voor partijgenoot Patrick Claerhout.

Jacques Maelfait dan weer besliste uit de N-VA te stappen, maar wilde toch schepen blijven. N-VA eiste echter dat zijn bevoegdheden naar de twee andere schepenen gingen en dreigde met een politieke crisis. Maelfait bleef schepen, maar zonder bevoegdheden. Hij besliste om in 2018 op te komen met de eenmanslijst ‘Harelbeke Vooruit’.

De voorbije zes jaar stond een aantal werken op de planning in Harelbeke. De langverwachte heraanleg van de Markt is gestart, maar dat had de nodige voeten in de aarde. Aannemer Immogra begon niet tijdig aan de heraanleg, tot ongenoegen van het stadsbestuur. Volgens de aannemer duurden de voorbereidende werken langer dan gepland.

Het industrieterrein Harelbeke-Zuid wordt grondig opgefrist. De stad zelf betaalt er 3 miljoen voor, maar krijgt dat via subsidies terug. De rest van de investering, 10 miljoen in totaal, komt van Infrax en Aquafin. Eind van dit jaar moeten de werken klaar zijn.

Waarom zouden kiezers een nieuwe meerderheid in het zadel helpen?

CD&V had bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen de meeste stemmen verzameld in Harelbeke, maar kon toch niet meebesturen. Daarom gaat de partij nu voluit voor de burgemeestersjerp. Ze kiest naar eigen zeggen voor ervaring en zet fractieleider Francis Pattyn boven aan de lijst. Pattyn omringt zich met vrouwelijke kandidaten, want Lynn Callewaert en Kathleen Duchi krijgen respectievelijk de tweede en derde plaats op de lijst. De lijst wordt geduwd door ex-burgemeester Rita Beyaert, die buiten spel was gezet door de vorige coalitie.

Pattyn hoopt op een grote verkiezingsoverwinning, zodat hij opportuniteiten kan afdwingen bij mogelijke coalitiepartners. Volgens CD&V was er de laatste zes jaar vooral sprake van stilstand in het bestuur. Daar willen de christendemocraten verandering in brengen.

Het enige verkozen gemeenteraadslid voor Open VLD+ is meteen ook schepen voor Sport en Jeugd. Michaël Vannieuwenhuyze zal de lijst dan ook trekken. De rest van de lijst wordt gevuld met lokale ondernemers.

N-VA wil in Harelbeke inzetten op ‘een mix van mensen met ervaring en enkele jongeren’. Daarom trekt huidig schepen Patrick Claerhout de lijst, opgevolgd door de 27-jarige Fleur De Buck. N-VA wil opnieuw deelnemen aan het bestuur.

SP.A/Groen wil vasthouden aan de sjerp, daarom trekt huidig burgemeester Alain Top de lijst. Toch zet het kartel in op een jonge lijst. 16 van de 29 kandidaten zijn jonger dan 40.

Waarom moet ook de rest van Vlaanderen uitkijken naar de uitslag in Harelbeke?

Wat vindt de kiezer van de ongewone coalitie tussen SP.A/Groen, N-VA en Open VLD? Wordt het beleid afgestraft omdat ze de grootste partij, CD&V, buiten spel hebben gezet, ondanks een verkiezingsoverwinning? Konden er wel beslissingen genomen worden met zoveel chefs in de keuken?

In de Strijd om de Stad fileert de redactie van De Standaard in woord en beeld waar het bij de verkiezingen echt om draait in alle Vlaamse steden en Brussel.