Oudenaarde: wie doet Marnic wat?
Foto: Paul Hermans (Creative Commons)
In Oudenaarde zou alles na 14 oktober wel eens krek hetzelfde kunnen blijven. Open VLD zwaait er al tijden de plak en burgemeester Marnic De Meulemeester lijkt er incontournabel. De vraag is meer dan ooit: wie in godsnaam kan De Meulemeester van zijn vierde burgemeesterssjerp houden?

Wat staat er op het spel?

Het zuiden van Oost-Vlaanderen is al vele jaren een donkerblauwe vlek op de politieke kaart. Open VLD staat er traditioneel heel sterk en in Oudenaarde is dat niet anders. Huidig burgemeester Marnic
De Meulemeester (61) heeft er bijna drie ambtstermijnen op zitten.

Open VLD won in 2012 twee zetels (van twaalf naar veertien) en heeft bijna de helft van het aantal zitjes in de gemeenteraad. De liberalen regeren in de stad van kunstschilder Adriaen Brouwer samen met CD&V, dat een stuk minder zetels telt: acht. Dat zijn de grote twee in Oudenaarde. De oppositie moet het met de kruimels doen: N-VA heeft vier zetels, Groen drie en SP.A twee.

De inzet in Oudenaarde is loepzuiver: op naar De Meulemeester-IV of niet? Na achttien jaar onafgebroken burgemeesterschap trekt De Meulemeester opnieuw de lijst. De samenwerking met CD&V van Stefaan Vercamer verliep deze bestuursperiode vlot. Niets wijst erop dat de liberalen en de christendemocraten niet samen willen voortbesturen. Het is lang niet ondenkbaar dat CD&V en Open VLD daarover al een voorakkoord met elkaar hebben.

De oppositie in Oudenaarde? Die staat er een beetje bij en kijkt ernaar. Toch klinkt Groen-kopvrouw Elisabeth Meuleman, als fractieleider intussen ook bekend in de nationale politiek, ambitieus. ‘We kunnen makkelijk van drie naar vijf zetels klimmen op 14 oktober’, betoogt ze. De SP.A verloor in 2012 al twee zetels in, doet ze nu beter? En bij N-VA was er veel intern gekibbel. Het is de hamvraag of de oppositie zetels  van de meerderheid kan inpikken, of eerder onderling met stoelen zal schuiven.

Hoe heeft de vorige coalitie het er vanaf gebracht?

De rooms-blauwe meerderheid in Oudenaarde zit in poleposition voor 14 oktober. Ze heeft veel gerealiseerd de voorbije zes jaar: nieuwe rusthuizen, een spiksplinternieuw stedelijk zwembad, een nieuwe sporthal… Maar hét pronkstuk bij uitstek waarop het bestuur kan bogen – daarover zijn meerderheid en oppositie het in grote mate eens – is toch wel de compleet vernieuwde Markt.  Brede trottoirs, gezellige terrassen vol toeristen, scholieren die op een mooie nazomerdag graag samentroepen op de fraaie houten banken… Vroeger was de Markt eigenlijk één grote rotonde, nu is ze omgeturnd tot een echt belevingsplein, waar de voetganger koning is.

Oudenaarde lokt volgens de blauwe burgemeester steeds meer buitenlandse wieler- en andere toeristen. De Meulemeester surft graag mee op het succes van het Centrum Ronde van Vlaanderen. ‘We mogen ons meer dan ooit het Toscane van Vlaanderen noemen’, snoeft hij weleens.

De Meulemeester is zelf ongemeen populair: hij behaalde in 2012 ruim 5.000 voorkeurstemmen, een stemmenkanon pur sang. Ongeveer één op de vier inwoners heeft bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen op hem gestemd. How come? Op elke activiteit in Oudenaarde – van de huldiging van een vissersclub tot de opening van expo – is De Meulemeester van de partij.  De man is letterlijk nooit thuis: nog altijd een toverformule in een kleine provinciestad.

Toch klopt CD&V-topman Stefaan Vercamer (ondanks ‘maar’ 2.000 stemmen in 2012) zich stoer op de borst. ‘Let op! In Oudenaarde levert de grootste partij de burgemeester’, waarschuwt hij. Maar hoe denkt CD&V het grote gat van zes zetels met Open VLD te dichten? De populaire schepen Richard Eeckhaut doet alleszins al niet meer mee.

Waarom zouden de kiezers een nieuwe meerderheid in het zadel helpen?

Groen klopt hard op de mobiliteitsnagel. Oudenaarde wil zich voordoen als dé fietsstad, maar volgens de milieupartij is bij de heraanleg van de Markt de fietser gewoon vergeten. Ja, er geldt zone 30 in het centrum, maar er is nog steeds gemengd verkeer van auto’s en fietsers. Groen zou maar al te graag ook in Oudenaarde een Watteeuwke (een autovrij centrum naar Gents voorbeeld) doen.

Te weinig vertier voor de jeugd misschien? Ja, een echt uitgaansleven is in het veeleer rustige Oudenaarde onbestaande, maar een beetje jongere rijdt tegenwoordig vlot naar Gent of Kortrijk om te feesten. Daar kan de oppositie dus ook weinig garen bij spinnen.

Vanuit de vele deelgemeenten is wel een veelgehoorde kritiek dat het stadsbestuur alleen oog heeft voor het stadscentrum. Wanneer gaat men ook eens investeren in aantrekkelijke dorpskernen?

Waarom moet ook de rest van Vlaanderen uitkijken naar de uitslag in Oudenaarde?

De aankomststad van de Ronde van Vlaanderen telt vreemd genoeg geen coureurs op haar kieslijsten. En BV’s met politieke aspiraties zijn niet te bespeuren.

Wel boeiend is of twee politicae hun uitgebreide parlementservaring ook lokaal weten te verzilveren. Cindy Franssen (tweede bij CD&V) haalde bij de parlementsverkiezingen in 2014 een mooie 17.500 stemmen. Groen-kopvrouw Elisabeth Meuleman scoorde een magere 800 stemmen bij de gemeenteverkiezingen van 2012. Wat wordt het nú?

In de Strijd om de Stad fileert de redactie van De Standaard in woord en beeld waar het bij de verkiezingen echt om draait in alle Vlaamse steden en Brussel.