Tongerse coalitie strijdt vooral met zichzelf
Foto: Toerisme Tongeren
’s Lands oudste stad wordt al van oudsher bestuurd door de liberalen van Patrick Dewael, de afgelopen bestuursperiode ruim bijgestaan door socialisten en christendemocraten. Houdt die grote coalitie stand of is het fabula acta est?

Wat staat er op het spel?

In 2012 pakte de bekendste politicus van Tongeren, de liberaal Patrick Dewael, uit met een stadslijst, Tongeren.nu genaamd. Daarin verzamelde de voormalige Vlaamse minister-president en parlementsvoorzitter zijn eigen Open VLD met de christendemocraten van CD&V en enkele onafhankelijken. Tongeren.nu domineerde de verkiezingsuitslag met 40 procent, goed voor 14 van de 31 zetels in de gemeenteraad.

Dewael sloot een coalitie met de SP.A, die negen zetels had veroverd, en wist zich daarmee voor zes jaar verzekerd van een comfortabele bestuursmeerderheid.

Dat gevoelen werd nog versterkt door intern geruzie bij de oppositiepartij N-VA. Die zag twee van zijn zes gekozenen uit de partij stappen, onder wie de lijsttrekker voor N-VA uit 2012, Mark Vanherf.

De belangrijkste strijd in Tongeren zal allicht niet meerderheid tegen oppositie gevoerd worden, maar tussen de coalitiepartners onderling, en mogelijk zelfs binnen de stadslijst Tongeren.nu. De kopman van Tongeren.nu, uittredend burgemeester Patrick Dewael, is uiteraard de kandidaat voor de sjerp, maar het is ook uitkijken naar de persoonlijke score van nummer twee An Christiaens, die sinds 2014 Vlaams Parlementslid is voor CD&V. Naast de vraag of de stadslijst de grootste kan blijven, zal er ook naar de onderlinge verhouding tussen VLD’ers en CD&V’ers gekeken worden.

De N-VA rekent op een nieuwe start en presenteert zich als ‘het enige alternatief’ voor de drie klassieke partijen. Na 24 jaar Dewael is het volgens de N-VA ‘tijd voor verandering’.

Hoe heeft de vorige coalitie het er vanaf gebracht?

Tongeren wil de cultuur- en toerismehoofdstad van Limburg zijn en daarin heeft de bestuurscoalitie de voorbije jaren naar eigen zeggen flinke stappen gezet. Zoals met een grootschalig herwaarderingsproject voor het stadspark De Motten, het openleggen vanuit de binnenstad van de waterloop Jeker en het stadscultuurfestival Moment. De stad heeft ook het beheer overgenomen van het bekende Gallo-Romeins Museum. Dat was tot vorig jaar in handen van het provinciebestuur van Limburg.

Die nadruk op cultuur is geen toeval. In zijn eerste functie als minister, die van Cultuur, maakte Patrick Dewael naam met de slogan ‘Vlaanderen leeft’. Dit jaar stapt hij naar de kiezer met de slogan ‘Tongeren leeft’.

Waarom zouden kiezers een nieuwe meerderheid in het zadel helpen?

Of ook het Tongerse handelscentrum leeft, is minder duidelijk. Recent dook Tongeren nog op in het lijstje van kleinere steden die kampen met dalende huurprijzen en met veel leegstand in de winkelstraten. Het grootste commerciële succes was de voorbije jaren weggelegd voor het retailpark T-Forum, dat buiten de stad ligt, op de steenweg naar Luik.

Waarom moet ook de rest van Vlaanderen uitkijken naar de uitslag in Tongeren?

Omdat Tongeren de oudste stad is van het land – de Tongenaren zelf spreken liever over ‘de eerste stad’.

In de Strijd om de Stad fileert de redactie van De Standaard in woord en beeld waar het bij de verkiezingen echt om draait in alle Vlaamse steden en Brussel.