Stemt de Turkse Beringenaar nog rood?
De markt van Beringen Foto: Raymond Lemmens
De West-Limburgse mijngemeente is met 46.000 inwoners de derde stad van de provincie en telt een grote allochtone (Turkse) bevolking, die politiek zeer verdeeld is. De eerste sinds jaren door de socialisten gedomineerde bestuursploeg legde een goed parcours af, maar gaat het toch moeilijk krijgen.

Wat staat er op het spel?

Na een kwarteeuw van vier ambtstermijnen ging CD&V-burgemeester Marcel Mondelaers in 2012 met pensioen en slaagde SP.A erin met 2 (twee!) stemmen verschil de grootste fractie te worden in Beringen, en ging in coalitie met de christendemocraten. Tweede grootste partij N-VA was ondanks haar spectaculaire groei (van 2,4 tot 26,3 procent) tot oppositie gedoemd en heeft zich vrij braafjes van haar taak gekweten, maar is dit keer – met zowat dezelfde lijsttrekkers – van plan in te breken in het bestuur. Daartoe rekent de partij op de CD&V, die openlijk zegt met de jonge schepen Thomas Vints (31) opnieuw de burgemeester te willen leveren. Die sjerp hoeft de N-VA niet per se, zolang ze maar mee kan regeren.

Mogelijk krijgen de drie grote partijen nog flink weerwerk van de nieuwe formatie Voluit, een samenraapsel van de liberalen, uitgezette of opgestapte N-VA’ers, onder wie de vorige voorzitster en een populaire Paalse ondernemer, en ex-Vlaams Belanger Bert Schoofs. Al valt te verwachten dat de heterogene partij als ze toch niet voluit kan gaan, snel uit elkaar zal vallen.

Het onthoofde Vlaams Belang is nu te verwaarlozen, net zoals de Beringse afdeling van Abou Jahjah’s Be.One, dat hier vooral teert op twee streng-islamistische kopstukken zonder veel aanhang.

Een onbekende factor is de Turkse stem. SP.A royeerde de afgelopen zittijd Ahmet Koç, die zich bij de mislukte Turkse staatsgreep al te fanatiek pro-Erdogan toonde. Zijn ex, stemmenkanon Duygu Akdemir, veroordeelde zijn veroordeling. Niettemin wilde ze niet opstappen als schepen, maar ze werd al haar bevoegdheden afgenomen. Nu komt ze niet meer op, en Koç in Gent. Het kleine Beringse Groen kan de SP.A ook wat Turkse stemmen afsnoepen, want het telt drie Beringenaars van Turkse afkomt in zijn jonge top vijf. En ook CD&V heeft een sterke Turkse kandidate die haar politieke sporen al verdiend heeft.

Hoe heeft de vorige coalitie het er vanaf gebracht?

Maurice Webers hoopt met zijn Lijst Burgemeester weer de grootste te worden en rekent bij zijn bevolking op de goede punten die zijn bestuur gescoord heeft, vooral inzake stadsvernieuwing. Voor het centrum zijn ingrijpende werken aangekondigd en op diverse locaties (drie scholen zijn naar een nieuwe campus verhuisd, de grootste in Vlaanderen) is een zee van ruimte beschikbaar gekomen voor woonuitbreidingsprojecten, want het inwoneraantal groeit nog steeds.

Ook is het reconversieproject op de oude mijnterreinen in Beringen-Mijn eindelijk op kruissnelheid gekomen: zes jaar geleden was er zogoed als niets, maar vandaag zijn de recreatie- en winkelprojecten op Be-Mine een groot succes.

Waarom zouden kiezers een nieuwe meerderheid in het zadel helpen?

Precies het succes van Be-Mine zadelt Beringen op met een groot mobiliteitsprobleem. De geplande verdere invulling van de site zou een verdubbeling van het nu al drukke verkeer met zich meebrengen. Toch wil de stad zich als fietsstad op de kaart zetten: er is het fiets- en avonturenparcours op de terril, er is Flanders Bike Valley, er is de fietssnelweg langs het Albertkanaal: mogelijkheden zat dus.

Over de aanpak van dit vraagstuk en de stadsvernieuwing is weinig discussie tussen de partijen. Het twistpunt zit vooral in het dorpenbeleid: naast Beringen-stad zijn er de vrij grote en belangrijke dorpskernen van Paal en Koersel. Vooral de N-VA speelt de vrees uit dat deze dorpen verwaarloosd worden, wat objectief genomen nauwelijks het geval is met herinrichtingen en investeringen in beide dorpen en ook geplande werken in het kleinere Beverlo.

Toch schoten de postcode-affaire (de burgemeester wilde de aparte postcodes afschaffen, tot ongenoegen van de betrokken dorpen) en zijn verkeerde inschatting om de handelszaken in de dorpen te beperken ten gunste van de stad bij velen in het verkeerde keelgat.

Waarom moet ook de rest van Vlaanderen uitkijken naar de uitslag in Beringen?

Valt ook deze in Vlaanderen weleens over het hoofd geziene rode stad? Ten voordele van lokale Vlaams-nationalisten, ondanks hun door innerlijke strijd besmeurde blazoen? Of eisen de christendemocraten, geïnspireerd door buurgemeente Leopoldsburg en Wouter Beke, hun vroegere prominente plek weer op? Mogelijk geeft de Turkse stem de doorslag. Dat het spannend zal worden, is alleszins zeker.

In de Strijd om de Stad fileert de redactie van De Standaard in woord en beeld waar het bij de verkiezingen echt om draait in alle Vlaamse steden en Brussel.