‘We moeten al nu al mikken op de zege in 2019’
Foto: rr
Wetstraatredacteur Peter De Lobel is op pad. De komende weken volgt hij voor De Standaard de kiescampagne in Wallonië. Via deze blog kan u meekijken over zijn schouder. Vandaag: de lokale PS-afdeling van het dorp Jupille

‘Vrienden, kameraden. Ik heb Jean-Claude… waar is hij? Ah!, Jean-Claude, kom maar naar voor. Vrienden, ik heb Jean-Claude Marcourt (PS) gevraagd om onze lijst te duwen. Want de strijd waar we voor staan beperkt zich niet tot de gemeenteraads- en provinciale verkiezingen. We zijn niet vertrokken voor enkele weken, we gaan door tot mei 2019! In de Kamer, in de Franse gemeenschap, in Europa, maar vooral in het Waals gewest is er opnieuw nood aan de socialisten!’

Willy Demeyer (PS), kandidaat om zichzelf op te volgen als burgemeester van Luik, draait niet rond de pot. Op de voorstelling van zijn lijst, in het armoedige lokaal van de PS-afdeling van Jupille - zíjn afdeling -  maakt hij onmiddellijk duidelijk dat er meer op het spel staat dan een sjerp. Hij koppelt alle verkiezingen zonder verpinken aan mekaar. ‘Elke donderdag zie je in de Kamer wat een catastrofe de federale regering is. Maar de Waalse regering is nog erger, dat is een grote catastrofe. Daarom moeten we nu, in deze campagne al mikken op de zege in 2019.’

Het publiek, dat vooral bestaat uit de kandidaten zelf en hun meest overtuigde militanten, is uiteraard enthousiast. De locatie – ‘een pintje meneer? U zit hier aan de bron’ – is daar vermoedelijk ook niet vreemd aan.

Marcourt wordt toegejuicht, maar hij is wel een van de ministers die in de nasleep van Publifin en Samusocial door CDH uit de Waalse regering werd gegooid. Hier in Luik, het hart van Publifin, zijn die gebeurtenissen nog lang niet verteerd. Het is hier dat het schandaal zich voordeed, en toch voelen ze zich hier het meest gepakt. Als twee van de vijf sterke mannen van de Luikse PS, zijn Demeyer en Marcourt zelf niet onbesproken. De andere drie (Stéphane Moreau, André Gilles, Alain Mathot) zijn uit de partij gezet of afgeserveerd.‘We zullen de stemmen één voor één moeten gaan halen’, beseft Demeyer. ‘Maar wij hebben de kracht om dromen in daden om te zetten. En tien stemmen kunnen het verschil maken.’