CD&V wil van zijn plattelandsimago af
Kris Peeters met de Antwerpse kandidates Nahima Lanjri (links) en Caroline Bastiaens . Foto: BELGA

Acht CD&V-lijsttrekkers uit de (grote) steden kwamen vandaag samen op initiatief van Antwerps boegbeeld Kris Peeters. Het doel: een stedenoverleg houden en het plattelandsimago bijstellen.

Antwerps lijsttrekker Kris Peeters ontving zijn collega’s uit Brugge, Brussel, Genk, Gent, Hasselt, Mechelen en Roeselare in De Roma in Borgerhout op wat het eerste stedenoverleg van CD&V zou zijn.

‘CD&V heeft het imago van een plattelandspartij, maar dat is niet zo’, zegt Peeters. ‘Wij willen ook een beleid voeren dat steden versterkt. We hebben vandaag vergaderd over het creëren van steden op mensenmaat, met negen algemene voorstellen die we in al onze steden opnemen in ons verkiezingsprogramma. Er blijft natuurlijk ook nog ruimte voor lokale accenten.’

CD&V staat traditioneel inderdaad sterker op het platteland dan in de steden. Dat de partij – voorlopig toch nog – de grootste partij van de lokale besturen is, dankt ze daaraan. Maar dat betekent niet dat CD&V in geen enkele stad iets te zeggen heeft. De christendemocraten leveren de burgemeester van onder meer Hasselt, Roeselare en Genk, terwijl ze ook schepenen hebben in bijvoorbeeld Antwerpen, Leuven en Brugge.

Na het stedenoverleg lanceerde de partij enkele denksporen. CD&V wil onder meer werk maken van het faciliteren van co-housing, het stimuleren van het aanleggen van groendaken, hamsterkopen mogelijk maken (waarbij de huur die u al betaald hebt in mindering wordt gebracht wanneer u de woning later zou willen kopen) en sociale verhuurkantoren omvormen tot stedelijke verhuurkantoren die voor een ruimere doelgroep werken.

Bij het opsommen van de voorstellen bleek het vaak te gaan om ideeën die al - soms kleinschalig - worden toegepast in een of meerdere steden. ‘We willen realistische voorstellen doen, daarom houden we de vinger aan de pols rond zaken die al bewezen hebben dat ze kunnen werken’, zegt Peeters. ‘Het is leerzaam om te kijken hoe men het in andere steden aanpakt. Soms doet men iets elders al beter, ik heb - in tegenstelling tot sommige anderen - niet de pretentie om te beweren dat in Antwerpen altijd alles beter verloopt.’

Een van de opmerkelijkste voorstellen is het creëren van stedelijke verhuurkantoren die niet alleen sociale doelgroepen hebben, maar ook mensen met een beperkt budget op de reguliere markt willen helpen door bijvoorbeeld de verhuurder een huurgarantie van zes maanden te bieden via het OCMW.