Waarom de politie opgepakte migranten aan de bushalte afzet, Theo Francken zijn onmacht bekent, en de geesten dekoloniseren niet lukt vanop Pukkelpop
Migranten in Kruibeke: Een reportage vorig weekend in De Standaard zorgde een week lang voor onthulling en opheldering.
De kloof tussen retoriek en realiteit wordt verscheurend groot voor Theo Francken. Dit vind ik enkele van de meest revelerende artikels van de voorbije week. Door Karel Verhoeven, hoofdredacteur De Standaard.

‘Mocht ik burgemeester zijn: twee weken en het probleem was opgelost’, zei Theo Francken twee weken geleden over de transmigranten in Brussel. ‘Er is geen oplossing op korte termijn’, bekende hij donderdagavond. Een reportage in Kruibeke vorig weekend in De Standaard zorgde een week lang voor onthulling en opheldering. Lees even mee hoe dat ging.

1.

De internationale migratiecrisis speelt zich nu ook in de dorpsstraat af. Neem Kruibeke. Bij nacht komen daar tientallen migranten per trein en bus toe. Ze willen naar Engeland. De korpschef van de politie laat betijen. Zinloos ze te arresteren, zegt hij, de Dienst Vreemdelingenzaken laat ze toch meteen weer gaan.

2.

‘Ik kan ze toch niet opsluiten als ik ze niet kan repatriëren’, riposteert Francken. Ze opsluiten kost de belastingbetaler 200 euro per dag. ‘Dat heeft weinig zin.’ Yves Delepeleire, die de migratiecrisis al jaren volgt, legt uit waarom Francken weinig tot niets kan doen. Zijn terugkeerbeleid is niet beter dan dat van zijn voorgangster Maggie De Block.

3.

Die moedeloosheid komt ongelegen voor de N-VA. Die willen van de harde aanpak een verkiezingsthema maken. Dinsdagavond houdt de politie van Kruibeke toch een actie. Alle gearresteerde migranten worden opgesloten, kondigt Francken kordaat aan. De politiechef valt van zijn stoel.

4.

Maar blijven ze echt opgesloten? We vragen na. Van de achttien gearresteerden zijn er zeven alweer vrij. Ze waren minderjarig. In Kruibeke lopen ’s avonds vijftig migranten rond, de politie grijpt niet in.

5.

Schrijver Arnon Grunberg is tijdelijk verhuisd naar het Gentse woonzorgcentrum Zuiderlicht. Hij leert meteen dat hij ‘bewoners’ moet zeggen en niet ‘patiënten’. Elke dag bericht hij over zijn ontmoetingen. Prachtige stukken.

6.

Na de getuigenissen over racisme, deze week vanop Pukkelpop, blijft Tom Naegels op zijn honger zitten. Waar is het grote, politieke strijdplan van zij die de geesten willen dekoloniseren?

7.

Waar een ongeval gebeurt, duiken de smartphones op. Velen filmen onbedwingbaar. Liever fotograferen dan hulp bieden. De ramptoerist kan het ook allemaal om ter snelst publiceren.

8.

De Nederlandse keten Eyelove gaat spotgoedkope brillen verkopen via de apothekers. Ook andere brillenketens zwengelen de concurrentie met de reguliere opticien aan. Is het goed gezien om zo’n goedkope bril op uw neus te zetten?

9.

Het wordt ingewikkeld als ook de vrouw die #metoo mee in gang zette, wordt aangeklaagd wegens seksueel misbruik. Misbruikt een vrouw op dezelfde manier?

10.

Tom Lanoye viert zijn zestigste verjaardag en veertig jaar schrijverschap. De Standaard der Letteren gooit daar twintig pagina’s bewondering en kritiek tegenaan.

11.

Ook voor Guinevere Claeys en Wouter Deprez is de vakantie voorbij. Elke dag schrijven ze op pagina 3 over wat u zelf niet zag maar wel meteen herkent.

12.

Tot slot, doe de stemcheck voor uw gemeente. De Standaard en Het Nieuwsblad vroegen alle partijen in alle Vlaamse gemeenten naar hun standpunten over heikele kwesties. Vergelijk wat u over 25 stellingen vindt met wat de partijen voorstellen. Het was een titanenwerk voor de regioreporters en de politieke redacties om alles te verzamelen, in bijna alle Vlaamse gemeenten gaven partijen antwoord. Kiezen wordt helder.