‘Als ik op café was gegaan, volgden ze me vaak met de combi om te zien of ik wel echt naar huis ging’
Foto: Jimmy Kets
Hij begon in het technisch onderwijs, vandaag heeft politicoloog Jonathan Holslag (37) het oor van generaals, prinsen, politici. Ook kunstenares Anne-Mie Van Kerckhoven (66) hakte wat af: ‘Ik was 40 en had niets.’ In Villa Hellebosch hebben ze het over schoonheid, kunst, hun vaders. En over rebellie en burgerzin.
Holslag: ‘Mijn vader kon alles, met zijn handen, zijn hoofd – maar hij slaagde er niet in die creativiteit te sturen. Op zijn achttiende zat hij bij de moedjahedien in Afghanistan, hij is schoenmaker geweest, we hebben in Klein-Sinaai als hippies op een kleine boerderij gewoond, waar we teerden op zelfgemaakte geitenkaas en perenstroop.’
AMVK: ‘Lijkt me idyllisch.’
Holslag: ‘Ik vond dat niet. ’s Winters stonden de ijsbloemen op het venster, mijn jongste broer is met een longontsteking afgevoerd.' 

Zaterdag leest u in dS Weekblad het dubbelinterview met Jonathan Holslag & Anne-Mie Van Kerckhoven. Hieronder leest u alvast een voorproefje.

Holslag: ‘Ik heb ooit geschreven dat we in een watjes-maatschappij leven: we brullen en rollen met de spierballen op sociale media, maar als het erop aankomt, steken we ons achter onze laptop weg.’

AMVK: ‘O, maar ik kom als vrouw ook altijd tussenbeide, als er iets gebeurt. Hoe ouder je bent, hoe meer dat wordt geaccepteerd.’

Holslag: ‘Vorige week zag ik vijf jonge kerels de muur van het zwembad in Landen opklimmen. Bal op het dak, zeiden ze, ik bood aan te helpen. Waarop ze het op een lopen zetten. Ik heb er één kunnen pakken, en het bleek uiteindelijk mee te vallen: ze waren geen inbrekers. Maar als we dat allemaal laten gebeuren, hoeven we niet te schrikken als bepaalde mensen zich almaar meer ruimte toe-eigenen.’

U hebt de politie gebeld, maar het bleken jonge kunststudenten die op het dak foto’s wilden nemen.

AMVK: ‘Echt waar?’

Holslag: ‘Ik heb de kunst gevoed! (lacht) Die jongeman heeft in een combi gezeten, nu is hij pas echt een rebel’.

U vindt niet dat uw burgerzin daar doorsloeg?

Holslag: ‘Nee. Er is de laatste tijd veel ingebroken in de streek, als vijf man het op een lopen zetten, vind ik het mijn taak er achteraan te gaan.’

AMVK: ‘Nu klagen Marokkanen dat ze zo vaak hun pas moeten laten zien, vroeger waren wij als kunstenaars altijd verdacht. Omdat we er anders uitzagen. Als ik op café was gegaan, volgden ze me vaak met de combi om te zien of ik wel echt naar huis ging.’

Van Kerckhoven vertelt over het eerste project dat ze ooit met haar man ‘cureerde’: werk van de jonge performancekunstenaar Claude Yande, ‘een Amadees’, die in hun Club Moral een cordon rijkswachters op de grond had getekend en daarop varkens-longen had gelegd. ‘En tijdens de performance viel hij die figuren aan met molotovcocktails. Échte – het publiek vluchtte meteen naar buiten!’

Al een geluk dat Jonathan niet toevallig langsliep, of hij had de politie gebeld.

AMVK: ‘Enfin, we stonden meteen in de gazet, maar er kwam ook een officiële verklaring van de Kommunistische Partij die zich uitdrukkelijk distantieerde.’ (lacht)

Heerlijk vrije maar geen makkelijke jaren waren het. ‘Ik heb nooit subsidies gevraagd, ik wou tegen niemand “dank u” moeten zeggen. Danny ook niet.’ Ze leerde hem kennen tijdens een mailart-project van hem dat enigszins misging. ‘Hij had honderd mensen in een brief geschreven dat hij zich in het Internationaal Cultureel Centrum in Antwerpen had verstopt en dat ze hem moesten komen zoeken. Maar toen ging de post in staking en een dag later ook het museumpersoneel, en hij raakte opgesloten, pas na vier dagen kon hij worden bevrijd. Ik was het die zijn schuilplaats ontdekte. Onnozelaar, dacht ik, maar ook: hoe interessant! Want voor de rest vond ik de kunstwereld toen allesbehalve spannend.’

‘Toen ik veertig werd, heb ik een ernstige crisis doorgemaakt. Mijn werk verkocht niet, sloot bij niets aan, ik stond nergens. Ik ben gered doordat ik aan de academie van Gent mocht gaan lesgeven: ik vond er nieuwe inzichten, mijn carrière is toen van de grond gekomen. Maar die expo in het Muhka samenstellen, dat was een bijna-doodervaring: heel dat zoekende leven kwam weer voorbij.’

Zaterdag leest u in dS Weekblad het dubbelinterview met Jonathan Holslag & Anne-Mie Van Kerckhoven.