Imagine Dragons strooit met cruiseschepen van refreinen
Foto: Geert Van de Velde

Je zou Imagine Dragons kunnen beschuldigen van een gebrek aan originaliteit, maar je zou evengoed kunnen stellen dat ze een goed oor hebben voor wat werkt in arena’s en op de wei.

Over Imagine Dragons zijn de meningen op zijn zachtst gezegd verdeeld. De een vindt het leeghoofdige patserpop voor bakvissen, de ander krijgt niet genoeg van hun opzwepende refreinen en opbeurende boodschappen. Wijzelf zaten, voor we naar dit concert trokken, nog in het onbesliste kamp.

Gevoelige jongen

Eerlijk is eerlijk: daar bleven we aanvankelijk nog even zitten. ‘Radioactive’kwam als opener met iets te veel bombast op ons af – misschien eerst een opwarmertje, jongens? Welneen, mevrouw. Want dat is nu net zo typisch voor Imagine Dragons: ze doen simpelweg niet aan subtiliteit. Wanneer ze dat tóch proberen, komt het algauw potsierlijk over.

Zanger Dan Reynolds die in de intro van ‘Demons’ zijn innerlijke Chris Martin bovenhaalde; dat was meliger dan een twee weken oude golden delicious. Reynolds’ speech over zijn gevecht met depressie en hoe therapie hem geholpen heeft om zijn mentale problemen de baas te worden, kwam dan weer wél waarachtig over. Deze zanger uit Las Vegas stond duidelijk vooraan toen het zelfvertrouwen werd uitgedeeld (hij trad op gekleed in niets meer dan een soort zwemshort), maar achter dat pantser van onwankelbaarheid en die gespierde blote bast van hem schuilde een gevoelige jongen.

‘Oowoow’-refreinen

Stilaan begonnen we te ontdooien, want Reynolds’ boodschap trof duidelijk doel. De wei voor de Main Stage was volgestroomd voor Imagine Dragons en het jonge volkje kon de bombastische hits die klonken als een verzameling van alles wat dezer dagen goed scoort op de radio, wel smaken. Je zou de Draken kunnen beschuldigen van een gebrek aan originaliteit – veel van hun grootse ‘oowoow’-refreinen werden eerder al bedacht door Coldplay, bijvoorbeeld. Maar met een beetje goede wil kun je ook stellen dat ze een goed oor hebben voor muziek die goed werkt in arena’s en op festivalweides. Een folky inslag hier, een tromroffel daar, cruiseschepen van refreinen overal.

Helemaal om waren we toen ‘Thunder’ voorbijkwam. Voor de lyrics zal die song nooit een prijs winnen (‘banaal’, aldus een collega die we geen ongelijk konden geven), maar telkens wanneer-ie op de radio voorbijkomt, draaien wij de volumeknop wél helemaal open.

De set kwam nogal abrupt ten einde: na ‘Believer’ viel het doek over de show en dat was dat. En zeggen dat we nog een tweede speech van Dan Reynolds verwacht hadden.

Imagine Dragons ***, gezien op Pukkelpop op 18 augustus