Protomartyr: Pratende paarden en bonsaiboompjes
Foto: Koen Bauters

Wat zou Joe Casey in zijn vrije tijd doen? De Dow Jones checken? Bonsaiboompjes trimmen?

De zanger van Protomartyr, een postpunkcombo uit het Detroit, de failliet verklaarde stad die eerder de ongeschoren gitaren van MC5, Iggy en Jack White uit haar ongure straten borstelde, ziet eruit als een bankbediende. Maar dan wel eentje die na de uren iets te vaak zijn pak gaat bezoedelen in de kroeg om de hoek. De Matt Berninger van de punk, zou je kunnen zeggen.

Net als de zanger van The National declameert Casey zijn teksten, met een bierflesje in de hand in plaats van een glas wijn en een sigaret tussen de vingers. Soms nijdig spuwend, dan weer met een vleug lyriek in zijn gruizig brullende strot. Maar altijd zo intens dat hij je als een onzichtbare judoka met een schouderworp tegen de tatami knalde.

Wrange poëzie

Casey verstaat ook de kunst om de ondraaglijke lichtheid van ons bestaan en de mank lopende wereld te verenigen in vaak wrange poëzie. Zoals in ‘Half sister’, waarin hij vertelt over een paard dat wordt neergebliksemd, waarna het onfortuinlijke dier van de weeromstuit een taaltje begint te brabbelen. Als blijkt dat het enkel ‘mensen zijn slecht’ kan zeggen, wordt het achter de schuur afgemaakt.

En zo schudde Casey het ene na het andere verontrustende verhaal uit zijn besmeurde blazer. Alleen raakten zijn woorden in De Lift vaak onverstaanbaar verstrengeld in betonnen baslijnen die als mokers op je schedelpan inbeukten en gitaren die over je lijf schraapten als tanden over asfalt. Toen hij in ‘Windsor hum’, over de snoeverige rol van de VS als waakhond van de wereld, plots een cynisch ‘everything’s fine’ in je gehoorgang katapulteerde, wist je weer dat hij niet over Janneke en Mieke zong.

Van zoveel beklemming ga je op den duur verstikken, en dus verstopte Casey gelukkig ook fraaie melodieën onder het gedruis. Oef.

‘I hope you had a wonderful day’, zei hij vrolijk voor hij en zijn drie kornuiten de donkere nacht indoken. Wedden dat hij in de backstage bonsaiboompjes zit te trimmen?

Protomartyr ****, gezien op Pukkelpop op 18 augustus