Wwwater: Niet evident in een festivaltent
Foto: Koen Bauters

‘Is het al gedaan?!’ riep Charlotte Adigéry om 22u35 verbaasd uit. Wwwater had nog één song te gaan, maar in de coulissen gebaarde iemand dat haar tijd nu echt op was.

Adigéry zag zich dus verplicht om haar set snel-snel af te ronden. Dik tegen haar zin, zoveel was duidelijk. Ach, ook zonder die laatste song had de Gentse protégée van de broers Dewaele van Soulwax allang laten zien wat ze in huis had.

Wwwater bracht een vliegend tapijt van vernieuwende elektronica waarboven de stem van Adigéry op ijle hoogte zweefde. Die hoogte mag u trouwens letterlijk nemen: bij momenten hoorden we klanken die meer gemeen hadden met de coloraturen van de Koningin van de Nacht dan met de zanglijnen van de doorsnee popsong. Want als Wwwater iets niét was, dan wel doorsnee.

Steeds speelser

Je voelde goed dat de geest van de elektronicawizards van Soulwax in het werk van Wwwater aanwezig is. Adigéry durfde risico’s nemen. Bijvoorbeeld door haar show af te trappen met ‘Presence’, dat begon met een soort slam-poetry-parlando dat om een verstilde sfeer vroeg. Niet evident in een festivaltent, en daarom best wel een stoere keuze. Bijgestaan door haar muzikanten bouwde Adigéry haar set volgens een logisch patroon op. Beats waren eerst dreigend, daarna troostend en naar het einde toe almaar speelser. Knoppenkunstenaar Boris Zeebroek stoeide met synths en voorzag de tracks van een stevige, dansbare basis.

Adigéry had een iets te ongemakkelijk jurkje aangetrokken dat haar bewegingsvrijheid wat leek te belemmeren, maar na enkele nummers trok ze zich dat niet meer aan en danste ze erop los - waarna het afwachtende publiek dan ook maar overstag ging. De sceptici die tijdens de eerste vijf minuten van dit concert afdropen, hadden met andere woorden ongelijk. Het werd wel degelijk een feestje, en als het aan Wwwater gelegen had was het nu nóg aan de gang geweest.