Syml: De grote gevoelens
Foto: Pukkelpop
Brian Fennell, voor de gelegenheid bekend als Syml, stond in zijn dooie eentje op het podium van de Lift, dat aanvankelijk een beetje groot leek voor de Amerikaan.

Tot hij begon te zingen. Syml, die al enkele platen uitheeft met de band Barcelona, heeft namelijk zo’n kamervullende stem als Bon Iver, hoog en toch krachtig. Hij bleek ook een gezellige babbelaar die moeiteloos het publiek inpalmde met zijn verhaaltjes.

Begeleiden deed hij zich, zoals bij Barcelona, meestal op de elektrische piano, al stond er ook een akoestische gitaar klaar. Symls liedjes zijn schaamteloos romantische en passionele pianorock. ‘Girl’ gaat over zijn dochtertje van achttien maanden, die een schedeloperatie heeft ondergaan. ‘Ik ben een gelukkige mens’, zei Fennell, ‘maar ik maak trieste liedjes. Dat werkt voor mij.’ Waarop hij ‘Wildfire’ opdroeg aan iedereen die heet misschien niet meer ziet zitten: ‘Omdat ik vind dat je er verdomme wel toe doet en hier moet blijven.’

Benieuwd naar meer

Op een gegeven moment besloot hij een Ed Sheeran te doen: alleen met elektrische percussie en een loop pedal bracht hij een cover van Lana Del Reys ‘Summertime sadness’ die het dak van de tent ettelijke centimeters deed opstijgen. ‘Bedankt dat jullie mijn innerlijke dj wilden tegemoetkomen.’ Het plezier was geheel aan onze kant, Brian.

Bekend is Syml vooral van ‘Where’s my love’, dat als thema werd gebruikt in de televisiereeks Teen Wolf en een hitje werd in Canada en … België. Daarop was het wachten tot het einde, maar niemand die zich dat beklaagde. Syml heeft nog geen album uit en de set (tien songs waarvan twee covers, want ook de klassieker ‘Mr Sandman’ passeerde de revue) was kort, maar we zijn erg benieuwd naar meer.