Steak Number Eight: Hun afscheid mocht wat kosten
Foto: Geert Van de Velde
'Morgen gaan we de studio in om nieuwe muziek te maken', zei Steak Number Eight-frontman Brent Vanneste in een volgelopen Marquee. En toch zaten we naar de voorlaatste show van de West-Vlaamse sludgemetalband te kijken. Qué?

Tien jaar na hun winst in Humo's Rock Rally besloot de groep namelijk de stekker uit het project te trekken. Of toch minstens uit de naam: die deed de bandleden bij elke keer dat ze de gitaren op namen denken aan Vannestes overleden broer, die ooit een nummer met die naam opnam. Die wonde bij elke show opnieuw open rijten werd te veel voor een band die zo al de bodem van het emotionele vat schraapt. 

Nieuwe naam

En dus gaat Steak verder onder een nieuwe, voorlopig onbekende naam - die komen we vermoedelijk te weten bij hun absolute slotconcert, op 2 november in Vooruit. Maar omdat 'Your soul deserves to die twice', bliezen ze ook al eens de kaars uit op Pukkelpop. Dat deden ze met een set die flink leek op die van vorig jaar, op exact dezelfde plaats, om ongeveer hetzelfde uur. Enkel Vanneste zag er wat anders uit: hij had nu een neusring boven zijn snor bengelen.

Het droeg alleen bij tot het beeld van de briesende stier tijdens 'Black eyed' en een mokerend 'Gravity giants'. Bij dat laatste nummer stegen vuurballen op uit het podium, alsof het nog niet warm genoeg was in de sauna van de Marquee. Later volgden nog vuurwerk en zwarte confetti: het afscheid mocht duidelijk wat kosten. Maar alle franje ten spijt: het leek tot het laatste nummer te duren voor Vanneste in zijn kenmerkende, schuimbekkende trance geraakte en zich tierend het publiek in gooide. Misschien is de emotionele lont van deze songs effectief wat opgebrand. Maar het vat is vast nog niet leeg.