Kelly Lee Owens: Sierlijke techno zonder lyrics
Foto: Koen Bauters
Het is dan misschien niet haar belangrijkste instrument, maar dat Kelly Lee Owens haar stem kwijt was, speelde haar duidelijk parten. Vooral in het eerste deel van haar set viel het gebrek aan zangpartijen op. Owens probeerde wel te zingen, zelfs meermaals, maar meer dan wat gepiep leverden die pogingen niet op. Uitgebreide verontschuldigingen volgden en het publiek werd verzocht om de zanglijnen dan maar over te nemen.

Nu vinden wij ‘Lucid’ beslist een heerlijk dromerige track, die we thuis al eens graag opleggen tijdens het aperitief op een zomeravond. Maar om ‘m nu volledig mee te zingen? Neen, zo ver reikt onze kennis van Owens’ oeuvre helaas niet.
Hetzelfde gold voor Owens cover van ‘More than a woman’, een song van de veel te vroeg overleden r&b-zangeres Aaliyah. Wondermooie song die net wat minder bekend is dan Aaliyahs grote hit ‘Try again’, maar doe ons toch maar het gelijknamige nummer van de Bee Gees. Als er verwacht wordt dat we meezingen, bedoelen we dan.

Zo strak als haar zwarte legging

Gelukkig gooide Owens ergens halverwege de set het roer resoluut om. Geen gezang was er nog nodig om haar fijne technobeats op te fleuren. Die klonken namelijk zo strak als de zwarte legging die ze droeg en Owens reeg ze aaneen met de souplesse van een ijsdanseres. Tussen het sierlijke gedraai aan knopjes door beukte ze af en toe als een bezetene op haar drumpads, en zelfs dat deed ze op elegante wijze. (Als ze er nog een dubbele axel bij had gesprongen, dan hadden we daar niet verbaasd van opgekeken.)

Rondom ons zagen we mensen genieten en zachtjes meedansen op de artistiek verantwoorde beats van Kelly Lee Owens. En beeldden we het ons nu in, of was dit eerder een dertigplus- dan een twintigerspubliek? Het was in elk geval techno voor al wie zich niet zo thuis voelt in de Boiler Room.