TheColorGrey: De beat duldt geen tegenspraak
Foto: Geert Van de Velde
Alsof hij op Coachella stond, zo betrad TheColorGrey het podium van de Lokerse Feesten. Hemd losjes open hangend met zicht op de kloeke bast, en net als de rest van de band met een joekel van een zonnebril op de neus.

Helaas leek die zon ook de meeste mensen aan de terrasjes gekluisterd te houden: de opkomst aan de Grote Kaai was eerder klein. De 23-jarige Will Michiels trakteerde nochtans op een voor Belgische rappers zeldzaam goeie liveband. Daar vaarden nummers als 'Wide Awake in 2K' - met een moddervette rockgroove - en 'Options' - met nog jazzier toetsen dan op plaat - wonderwel bij. Dat de bassist lekker funkend stond te genieten, was een bonus. Enkel 'You got to show me' kabbelde te gezapig: die blitse r&b klinkt toch beter op de radio.

En toch leek de Antwerpenaar ('Ik spreek ook gewoon Nederlands, hoor', klonk het na een halve set vol Engelse bindteksten) het even moeilijk te hebben: in 'Need to know' moest hij naar adem happen. Dat hij wel degelijk over die longinhoud beschikt, toonde Michiels bij 'Options', waarin hij croonde zoals wij dachten dat enkel Drake dat kon - en hij zo mogelijk nog verwarrender relatiesignalen stuurt dan de grootmeester zelve.

TheColorGrey heeft op korte tijd een ijzersterk en vooral gevarieerd oeuvre bijeen gepend, maar kon het publiek in Lokeren daar nog niet meteen mee wakker schudden. Enkel bij de aanstekelijke banger 'Jamaica', over het beloofde land van de rap game bereiken, gehoorzaamde het volk zijn 'everybody jump'. Sommige beats dulden nu eenmaal geen tegenspraak.