Oostende van Verheyen werkt hard en wint openingsmatch
Foto: belga
KV Oostende is het seizoen begonnen met een zege, maar die kostte bloed, zweet en tranen. Moeskroen kwam in de eerste helft op voorsprong in de Versluys Arena, maar de Kustploeg dankte een flaterende doelman Werner om meteen na rust op gelijke hoogte te komen. Toen de Henegouwers met tien kwamen te staan na rood voor Godeau, duwde Oostende door en Canesin zorgde uiteindelijk voor de 2-1 zege. Gert Verheyen begint met een driepunter aan zijn nieuwe taak. Moeskroen eindigde de partij nog met zijn negenen, na rood voor Diedhiou in de slotseconden van de blessuretijd.

'Het zal toch niet weer...', moeten de supporters van KV Oostende gedacht hebben. Vorig jaar verloor KVO op de openingsspeeldag tegen Moeskroen, de prelude van een troosteloos seizoen. Gisteren leek het een helft lang weer van dattum, tot Verheyen tijdens de rust ingreep en KVO alsnog over Moeskroen ging. Een hele opluchting met de verplaatsing naar Anderlecht die eraan komt.

Ze hadden er zo lang naar uitgekeken. De opener tegen Moeskroen moest een feestelijke start worden van het nieuwe KV Oostende, de ploeg die Gert Verheyen wist te overtuigen tot een eerste avontuur als clubcoach. Van feestgedruis was er echter amper sprake. De wenkbrauwen werden een eerste keer gefronst toen Tomasevic in de ploeg stond ten nadele van Lombaerts. Een tweede keer toen de wedstrijd een kwartier bezig was. Geen enkele degelijke combinatie, een festival van misverstanden en foute passes. Spelers die samen met twee tegelijk een kopduel aangingen met de tegenstander. Anderen die elkaar omver liepen. Het was bij momenten pure slapstick.

Het orgelpunt kwam er toen een rotslechte Tomasevic - Lombaerts kuchte eens luid - de bal inleverde bij Olinga. Die vond Sambu en Oostende stond achter. De enige tegenprik: een vrijschop van Guri. Dramatisch. Het spook van vorig seizoen doemde opnieuw op. KVO startte onder Vanderhaeghe met 1 op 21 na verlies tegen Moeskroen op de openingsspeeldag thuis verloor. Het leek een déjà vu. Verheyen overdreef blijkbaar niet toen hij voor de match meldde dat het allemaal nog niet top was. Want dat was zelf nog licht uitgedrukt.

We moeten het hem nageven: de match doen kantelen, deed Verheyen zelf. Nkaka - wat had die gegeten? - en Rajsel bleven binnen, Vanlerberghe en jeugdproduct Ndenbe stonden aan de aftrap tijdens de tweede helft. Nkaka was zelf nog bezig met het losknopen van zijn veters toen Capon na amper 10 seconden de gelijkmaker scoorde, Guri was de aangever.

De gelijkmaker zorgde ervoor dat er plots wél leven en overtuiging zat in het spel van Oostende. Niet dat het plots stormde aan zee, maar het zand dat tijdens de eerste helft nog met bakken in de machine stak, bleek geloosd. Moeskroen dat zich tijdens de eerste helft nog zo uitgekookt presenteerde, ging achteruit kruipen en gaf de voetballers van KVO ruimte. Vanlerberghe manifesteerde zich, Canesin ging beter tussen de lijnen spelen. En eigenlijk had Guri altijd moeten scoren na een mistrap van Godeau, die tien minuten later mocht gaan douchen toen hij een tweede keer geel pakte. Het kon niet anders of Moeskroen ging nu kraken.

Het was uiteindelijk Canesin die de zege aan zee hield. De Braziliaan werd op rechts in het straatje gestuurd en trapte kruiselings over Werner. Het shirtje ging af en werd met een smak tegen de grond gegooid. Moeskroen eindigde zelf nog met negen toen Diedhiou na een ingreep door de VAR met rood naar binnen werd gestuurd in de blessuretijd na een elleboogstoot. Het had bloed, zweet en tranen gekost, maar KV Oostende startte in tegenstelling tot vorig seizoen wél met een goed gevoel en een zege als buffer.