Collectief van de grond met Slowdive
Foto: Koen Bauters
'Traag duiken' stond er achter de band te lezen, maar Slowdive deed iedereen minstens een paar centimeter van de grond komen.

We hebben het even voor u opgezocht: 'irisation' heet het fenomeen dat u tijdens de set van Slowdive in de lucht kon zien. Een regenboog zonder regen, alsof deze show nog niet betoverend genoeg was. Er was ook een overenthousiaste fan in opblaasbaar dinopak, maar die had toch niet hetzelfde effect als dat weerfenomeen.

Als de pauze lang genoeg duurt wordt de terugkeer des te grootser, het is een beproefde theorie waarvan Slowdive een uitkomst is. Tweeëntwintig jaar zaten er tussen Pygmalion en het zelfgetitelde Slowdive, en de nieuwe nummers moesten allesbehalve onderdoen voor de oudjes.

Cactuskleedje

Het was de eerste keer dat de Britse shoegazers op Cactusfestival speelden, en zangeres/gitariste Rachel Goswell had speciaal voor de gelegenheid een cactuskleedje aangedaan. Niet speciaal voor de gelegenheid maar wel perfect voor de tijd en plaats was de set van de Britten, die wel gemaakt leek voor parken net voor zonsondergang. Van bij opener 'Slomo' tot het innemende 'Souvlaki space station'; de aandacht verslapte geen seconde.

Tien minuten voor het einde werd het van Syd Barrett geleende 'Golden hair' ingezet. Als u ooit tien minuten naar uw schoenen wil staren, laat dat dan de soundtrack zijn.