Charlotte Gainsbourg: Meer dan 'de dochter van'
Foto: Inge Kinnet
Een muur van smartphones, fotokaders en albums om te signeren wachtte Charlotte Gainsbourg backstage op. Ze had net een uur lang goedlachs uit haar oeuvre geput, al liet ze een minder blijvende indruk na dan de memorabilia die ze achteraf moest tekenen.

Na zes albums heeft Gainsbourg onderhand wel bewezen veel meer te zijn dan dochter van. De superster dweept niet met haar afkomst en toonde zich zaterdagavond een doordeweekse diva die net als haar band volledig in jeans was geuit. Geen haute couture voor deze dame, en ook haar nummers waren niet allemaal even memorabel.


Engels en Frans

Na een gezapige start zette Gainsbourg wat meer vaart in haar nummers. Ze sprong - elegant, uiteraard - recht vanachter haar piano bij 'Heaven can wait' en verstopte zich haast achter een van de lichtgevende kaders die op het podium stonden. Even gracieus schakelde ze ook tussen Engels en Frans, al werd die laatste toch de voertaal tijdens de spaarzame gesprekjes met het publiek.

'Paradisco' toverde het park om tot een disco met krakende houten dansvloer dankzij een wel erg groovende baslijn. Het feest bleef helaas niet duren, want er volgden al snel meer pianoballads. Dat de setlist nagenoeg identiek was aan die vanop Les Nuits Botanique droeg ook niet bij tot de spanning. Geen verrassing dus, toen er plots een flard 'Runaway' van Kanye West passeerde alvorens afsluiter 'Lemon incest' in te zetten.

Charlotte Gainsbourg vermaakte zich duidelijk in Brugge, maar de vonk sloeg te weinig over. Wie nog geen devote fan met signeerpen op zak was, zal dat na deze show ook niet worden.