Sampha: Trommelvliesmassage
Foto: Inge Kinnet
Natuurlijk was '(No one know me) Like the piano' hét knuffelmoment van deze bijzonder knuffelbare Cactusdag. Als Sampha één ding bewees, dan wel dat je met enkel drumvellen en keyboardtoetsen óók gevoelige snaren kunt raken.

'If heaven is a prison, I'm your prisoner' zong hij eerder al in 'Timmy's prayer'. Zelf stond Sampha Sisay voornamelijk achter de toetsen, al zocht hij gaandeweg wel interactie met het publiek. Een geboren publieksmenner is hij niet, wel een artiest die zich met elke stemuithaal tussen je overbodige huidplooien nestelt - komen die ook nog eens van pas.

Soms solo maar meestal met band mepte hij zich doorheen zijn set. Het spectaculairst was dat in 'Happens', waarin de volledige band enkele trommels te lijf ging. Wat eerder in de set ging 'Plastic 100°C' naadloos over in 'Hold on' van SBTRKT, de producer waarvan hij aanvankelijk de belangrijkste zangstem was. Het duurde niet lang voordat ook wereldsterren als Beyoncé, Frank Ocean en Drake bij hem kwamen aankloppen. Voor die laatste leverde hij 'Too much' en '4422', twee nummers die hij zaterdag met veel overgave zélf bracht.

De beste koebel was uzelf, moeiteloos de ronkende bassen van afsluiter 'Blood on me' overstemmend. Ook dat verdient een applaus.