Deus: het moment van de nieuwe gitarist
Foto: Koen Bauters
Dat komt ervan als je te laat aan je set begint. Deus wilde zijn uur vol classics afsluiten met ‘Suds & soda’, maar moest die song afkappen omdat er geen tijd meer voor was. Een ietwat pijnlijke afsluiter van een concert dat recht op doel afging: uw en ons gevoel voor nostalgie. Deus bracht de hits die wij in onze tienerkamer ontdekten en savoureerden, en die we nu opnieuw met veel smaak mochten verorberen.

Alle druk rustte vandaag op de schouders van één man: Bruno De Groote. Ondanks zijn vele kilometers op de teller als gitarist bij onder meer Axelle Red en Raymond van het Groenewoud, tegenwoordig toch vooral bekend als De Nieuwe Gitarist Van Deus. Frontman Tom Barman, van top tot teen in het wit gekleed, zette de newbie op aandoenlijke wijze in de schijnwerpers door hem de eerste noten van het concert te laten inzetten, namelijk die van ‘If you don’t get what you want’.

De Groote kreeg van de rest van de band meermaals de kans om te shinen en deed dat ook: in ‘Theme from turnpike’ en ‘Instant street’ (daar had je dus die klassiekers) zag je hem stoïcijns zijn ding doen. De Groote is een showman op zijn eigen manier; geen weidse gebaren, maar een zwierige speelstijl die zijn métier verraadde. Mooi om hem bezig te zien. 

Uitschieters van dit concert waren een funky ‘Fell off the floor, man’ - George Clinton in discomodus - en een fijnzinnig ‘Hotellounge’. 
Tussendoor viel ons veel gerommel op en een geluidsmix waaraan voortdurend gemorreld moest worden. Van Deus hadden we het toch nét iets strakker verwacht.