‘Nazibruid’ krijgt levenslang
Foto: EPA-EFE

Beate Zschäpe is in Duitsland schuldig bevonden voor de moord op tien mensen, lidmaatschap van een terroristische organisatie en het plegen van bomaanslagen. Ze krijgt levenslang, maar gaat in beroep.

Beate Zschäpe is de hoofdverdachte in het monsterproces tegen neonazigroep NSU, dat op 6 mei 2013 begon. De rechter benadrukte de ernst van de feiten. Dat betekent dat ze wellicht minstens vijftien jaar lang de gevangenis in moet.

De 43-jarige vrouw toonde geen emotie toen haar straf werd uitgesproken. Ze wordt beschouwd als mededader van tien moorden, twee bomaanslagen en tientallen roofovervallen. Die pleegde ze tussen 2000 en 2007 samen met haar twee minnaars-kompanen Uwe Böhnhardt en Uwe Mundlos. In 2011 pleegden die twee zelfmoord na een mislukte bankoverval. Acht van hun tien slachtoffers waren van Turkse afkomst. Daarom ook staat de zaak sindsdien bekend als de ‘Kebabmoorden’.

'Buitenlandersvrij'

Het drietal bleek de spil te zijn van een klein, maar bijzonder gewelddadig extreemrechts terreurnetwerk, de Nationaalsocialistische Ondergrondse of NSU. Volgens het openbaar ministerie streefde de NSU naar een ‘buitenlandersvrij’ Duitsland.

Zschäpe hield tijdens het proces vol dat ze nergens van op de hoogte was en dat ze niets te maken had met de moorden. Zo waren er geen materiële bewijzen dat ze aanwezig was bij de aanslagen. De verdediging eiste de vrijspraak voor alle aanklachten van moord en het plegen van aanslagen, maar daarop is de rechtbank dus niet ingegaan. Haar advocaten gaan in beroep.

Vier mannen zijn schuldig bevonden voor het ondersteunen van de groep. Zij hebben celstraffen van twee en een half tot tien jaar gekregen.

Onderzoek

Dat een terreurcel jarenlang ondergedoken kon leven, zorgde destijds voor een politieke schokgolf in Duitsland. Omdat acht van de tien slachtoffers Turkse middenstanders waren, dacht de politie dat het om afrekeningen binnen het Turkse milieu ging. Familieleden van de slachtoffers werden dan ook als verdachten beschouwd. ‘Het onderzoek ging in de verkeerde richting, niet door fouten van individuen, maar door institutioneel racisme’, verklaarde Alexander Hoffmann, een advocaat die slachtoffers vertegenwoordigt.