Noel Gallagher's High Flying Birds: Ouder en milder
Noel Gallagher's High Flying Birds Foto: Koen Bauters
Noel Gallagher leek met zijn gedachten elders te zitten. Hij was zelfs minder communicatief dan anders. Lag het aan de levensgrote letters M-O-N-K-E-Y-S boven zijn hoofd, die er geen twijfel over lieten wie hier de échte afsluiter was? Had hij net David Byrne gezien en besloten dat hij eens iets nieuws moet proberen?

Hoe dan ook, Noels gitaarsongs klonken precies nog meer retro dan normaal. Hij leek ook niet echt goed bij stem; in 'Half the world away' haalde hij de hoge noten niet echt. Maar de gitaren jengelden lekker en een muzikant haalde zelfs een trompet boven. Die helaas amper hoorbaar was in de mix.

'Wonderwall' leek een beetje een verplicht nummer, maar iets gebeurde toen het publiek 'Don't look back in anger' begon te zingen. Het nummer is sinds de aanslag in Manchester het strijdlied geworden van de Mancunians die niet van plan zijn om zich door terrorisme tegen elkaar te laten opzetten. Gallagher trok de laatste regels kordaat naar zich toe en zong ze zachtjes en gevoelig.

Meer van dat, hadden we gewild. Het einde was ook klasse: Gallagher wenste ons succes voor de match van dinsdag - de vlag van Man City, waar Kevin De Bruyne en Vincent Kompany spelen, hing uiteraard centraal op het podium. En zette toen 'All you need is love' van The Beatles in. 'Nu speelt hij gewoon Beatlessongs in plaats van ze te kopiëren', merkte een collega op, maar wij vonden het eigenlijk wel mooi, van de ouwe brompot.