Sigrid: Niet zo onschuldig als ze lijkt
Sigrid Foto: Koen Bauters
Voor een prille twintiger die nog maar pas om het hoekje van de muziekbusiness komt kijken, stond Sigrid behoorlijk zelfverzekerd op het podium. In de Klub C bewees ze bovendien dat ze over voldoende podiumbagage beschikt om technische moeilijkheden het hoofd te bieden. ‘Onze bagage is kwijtgeraakt’, vertelde ze op verontschuldigende toon. ‘We moeten het dus al drie dagen doen met materiaal dat niet het onze is.’

Dat was er jammer genoeg ook aan te horen. Sigrids stem kwam niet altijd goed door in de geluidsmix en sommige nummers klonken ronduit rommelig. Gelukkig compenseerde dit Noorse zangtalent dat ruimschoots met haar innemende houding. In haar wit T-shirtje zag ze er misschien onschuldig uit, maar zodra Sigrid haar keel openzette kwamen daar songs uit die lang niet misstaan in het huidige pantheon van de door vrouwen gedomineerde Scandipop. Meer nog, binnen die scene is Sigrid beslist een van de meest beloftevolle zangeressen van het moment. Niet voor niets werd ze verkozen tot BBC’s Sound of 2018.

Naar het einde van de set toe zat de geluidsbalans beter en kon Sigrid uitpakken met haar hits ‘Don’t kill my vibe’ en ‘Strangers’ – fijne popparels die ze sprankelend bracht. Was eveneens een mooi momentje: de ballad ‘Dynamite’, door Sigrid zelf aangekondigd als ‘het meest trieste moment van de show’. Triest met een lichte fonkeling dan wel, want echt droevig werden we er niet van. Gelukkig maar.