Novastar: Van koeien en jongensdromen
Novastar Foto: Koen Bauters
Novastar opende met ‘Wrong’, alsof hij van meet af aan duidelijk wilde maken dat dit een greatesthits-set zou worden. Hij vervolgde namelijk met ‘Never back down’, ‘Because’ en ‘Mars needs woman’. Vooral in die laatste song toonde Joost Zweegers zich van zijn meest ingetogen kant: de ogen gesloten, de tekst haast fluisterend, maakte hij er een intiem moment van op dat grote hoofdpodium.

Zweegers liet het vooruitgaan. Nog maar pas waren de gitaartonen van het uitwaaierende einde van ‘Mars needs woman’ uitgedoofd, of hij zette ‘Tunnelvision’ al in. Intussen stond een moegefeeste wei naar Novastar te kijken als koeien naar een trein. Kon het echt niet een béétje enthousiaster, Rock Werchter?

Net toen we dat zo sneu stonden te vinden, gooide Zweegers zijn eerste (en laatste, hij blijft een man van weinig woorden) bindtekst de wei op. ‘Een jongensdroom is dit!’ klonk het enthousiast. Hij stond zich duidelijk te amuseren. Wij ook, eerlijk gezegd. We hadden veel nieuw werk verwacht - er is een nieuwe Novastar-plaat in de maak - maar werden in plaats daarvan getrakteerd op zo goed als alle hits. 

Een van de weinige nieuwe songs die gespeeld werden, viel op doordat de gitarist plots een viool vastgreep. Het gaf de song een chic élan en was een uitermate sappig voorsmaakje van de nieuwe plaat. Overigens was ‘Home is not home’, dezer dagen alomtegenwoordig op de radio, dat ook. 

Novastar blijft een van de beste popsongschrijvers van dit land. Fijn om hem de Main Stage te zien openen, tikje jammer dat de respons van het publiek op deze laatste festivaldag lauwer was dan het bier in uw campingtas.