Jorja Smith: Kippenvel in extra time
Jorja Smith Foto: Koen Bauters
En of er uitgekeken werd naar de passage van Jorja Smith op Rock Werchter. De 21-jarige Britse heeft de hype in haar kielzog: de afgelopen jaren bracht ze samenwerkingen uit met Drake, Stormzy, Kendrick Lamar, Kali Uchis en Khalid. Die laatste twee stonden dit jaar ook op Werchter, maar in KlubC klaarde Smith de klus in haar eentje.

Dat deed ze met de soevereiniteit van een keizerin. 'It's my first time in Belgium', zei ze haast verontschuldigend. Maar ze straalde een onverzettelijke rust uit, geruggesteund door een energieke jazzband - wil iemand alsjeblieft die drummer een pluim gaan geven?

Want bijwijlen kon Smith wel een extra zetje gebruiken. Ja, 'Teenage fantasy' en 'February 3rd' spatten van de klasse, maar gedijen best als meewiegmuziek in een soulclub terwijl je eigenlijk een interessanter gesprek aan het voeren bent. Dat contrast werd alleen maar duidelijker bij de covers van TLC's 'No scrubs' en Frank Oceans 'Lost': dat waren songs die ook qua structuur ergens naartoe gingen, in plaats van rustig richting Dromenland te kabbelen.

Zonde, want Smith heeft wel een verhaal te vertellen. Zoals in het kritische 'Lifeboats', dat het zowel over vluchtelingen heeft als over mensen die figuurlijk uit de boot vallen. Of de verzuchting van 'Imperfect Circle', over geweld tegen de zwarte gemeenschap dat eigenlijk nog niet is afgenomen. 'What was once is now now, just more eyes can see', vatte de soulzangeres beenhard samen.

Bij 'Blue lights' zaten de tranen klaar onder haar stem, bij de krachtige Adele-sleper 'Let me down' sprongen die ook over naar het publiek. 'Don't watch me cry', zong Smith nog, maar een volle tent zag haar schijnbaar een traan wegslikken. Kippenvel in extra time, en de emmer vol klasse stroomde eindelijk over.