Snow Patrol: Een glunderende kleuter
Foto: Koen Bauters
Wat was u lief voor Snow Patrol! Hoewel Gary Lightbody en de zijnen tot na 20 uur speelden, betuigde het publiek aan de Main Stage respect door niet voortijdig weg te lopen om naar de voetbalmatch te gaan kijken.

Snow Patrol was er dan ook bewust zeven minuten vroeger dan gepland aan begonnen. Daardoor kreeg je dan weer wel het gevoel dat de band zijn set op een drafje afwerkte. 

De grote hits van een jaar of tien geleden, toen Snow Patrol (samen met Franz Ferdinand en The Killers, eveneens present vandaag) niet weg te slaan was uit de hitlijsten, spaarden ze op tot laatst. Mooi hoe ‘Shut your eyes’ en ‘Chasing cars’ duidelijk een plekje in het collectieve geheugen van de talrijk aanwezige dertigers en veertigers hebben veroverd: ze werden, vaak met de ogen gesloten, woord voor woord meegezongen. Tijdloze popsongs, die ongetwijfeld nóg een decennium en misschien zelfs langer zullen meegaan: die pakken ze Snow Patrol alvast niet meer af.

De songs uit het nieuwe album ‘Wildness’ overtuigden iets minder, al sprenkelde het huidige radiohitje ‘Don’t give in’ wel mooie popdruppeltjes over de wei. 

Gary Lightbody dan. Die heeft in de afgelopen jaren een knoert van een alcoholverslaving overwonnen, maar oogde vandaag bijzonder fris en monter. Hij stond aldoor te glunderen als een kleuter die een dansje mag tonen op het grootoudersfeest. Ja, we hebben je gezien, Gary. En ja, wij Belgen houden nog altijd van je. Welkom trouwens in het rijtje van artiesten die tuk zijn op ‘Belgium’ en in het bijzonder ‘Weurkter’. Wat hebben we dát riedeltje vandaag vaak gehoord, zeg. The Kooks konden hun geluk ook al niet op, en Isaac Gracie heeft ons vanmiddag zeker vijf keer bedankt om te komen opdagen voor zijn concert. 

Waren we blij om Snow Patrol na al die jaren terug te zien? Uiteraard. Kwamen ze met verassingen? Dat niet. Brachten een oerdegelijke show, precies zoals we verwacht hadden? Jazeker.

En dan is het nu tijd voor voetbal, naar het schijnt.