Gorillaz: Swingend naar een betere wereld
Gorillaz Foto: Koen Bauters
Queens of the Stone Age hadden ‘The evil has landed’ al opgedragen aan Gorillaz, want ‘de grootste eer is een nummer opdragen aan iemand voor wie je respect koestert’. Het publiek koesterde ook respect, want het was in groten getale blijven staan om Damon Albarn en zijn bonte bende aan het werk te zien.

Dat kon amper zeven maanden geleden ook al in Vorst Nationaal; net als toen begon het concert met het opruiende ‘M1A1’. Maar er was toch het nodige veranderd: vorige week bracht Gorillaz een nieuwe plaat uit, waarvan we de helft tijdens het concert te horen kregen. En ‘Tranz’ bleef stevig overeind tussen oude favorieten als ‘M1A1’ en het stuiterende ‘Last living souls’, beter dan het ons op plaat was opgevallen.

Gorillaz heeft altijd de beste rappers mee, die het best de menigte meekrijgen; De La Soul en Peven Everett zijn ondertussen bijna vaste leden te noemen, de menselijke energiebundel Little Simz had eerder op de namiddag solo de Klub op stelten gezet en had nog wat over om het punky ‘Garage palace’ te brengen. Housepionier Jamie Principle kwam ‘Hollywood’ brengen, gekleed in een rok en zwart-witte sportkousen. In dat tenue dook hij ook het publiek in, waar Damon Albarn al handjes was komen schudden – het deed ons noteren dat Young Thug, vorige zondag nog wat lauw op Couleur Café, nog wat kan leren van de veteraan qua gender bending. En qua performen, want ook Principle rustte niet voor iedereen mee was.

'Power voor de match'

Wat nog meer veranderd was: de zes (!) backingzangeressen worden nu veel meer uitgespeeld dan in Vorst, en dat is een goede zaak. De dromerige stemmen gaven de retro-synthesizers van ‘Andromeda’ ontroerend veel warmte, en met de rappers van De La Soul creëerden ze complexe vocale ritmes in ‘Superfast jellyfish’ (en de twee drummers deden al hun best).

Naar het slot toe kreeg Albarn een melige bui: ‘Ik wil de Belgen wat power bezorgen voor de match morgen.’ Hij liet ons ‘Eden Hazard’ scanderen en probeerde even later een freestyle op de naam. Het improviseren wilde niet zo goed lukken, tot de band inviel en ‘Kids with guns’ begon te spelen. En opeens was de regel ‘It’s all desire’ uit dat nummer dus ‘Eden Hazard’. Waarna hij ons toch nog even ‘Harry Kane’ liet scanderen, in de spirit van uitwisseling onder de volkeren. De onvermoeibare reiziger Albarn – vorige week zat hij nog in Noord-Korea – gelooft écht in de samenbrengende kracht van muziek, en van festivals. Een beetje naïef? Dit festival bezorgde hij in elk geval een eerste swingende, chaotische en optimistische afsluiter. Eden Hazard!