Dat er wat broeit en bloeit in de Brusselse hiphopscene is ondertussen geen nieuws meer. Bij Couleur Café voelden ze drie jaar geleden al aan dat er iets in de hoofdstedelijke lucht hing. Prompt werd Niveau 4 in het leven geroepen: een gelegenheidsgroep van opkomend Belgisch hiphoptalent. Onder meer Coely, Stikstof en Roméo Elvis stonden in de allereerste line-up. In deze derde editie trad een gezelschap hiphoppers aan met roots in Brussel, Vilvoorde, Mechelen en … West-Vlaanderen. Brihang was hier toch wel een beetje het buitenbeentje - maar later meer daarover.

Aan overgave en raptalent had hij geen gebrek, maar het Nederlands waarvan Brusselaar Jay MNG zich bediende, bekte niet altijd even vlot. ‘Ondanks hypocrisie ben ik mezelf gebleven’: we begrepen de boodschap, maar de verpakking was wat dunnetjes. 
Dan waren de teksten van rappoëet Brihang van een heel ander kaliber. ‘Wieder’ kwam goed uit de verf en werd meegezongen door de aanwezige West-Vlamingen. (Of door de aanwezige niet-West-Vlamingen die het het werk van Brihang goed kenden, dat kan natuurlijk ook.)

Kregen eveneens de meezingers op hun hand: Moka Boka en Nixon. Beiden vertegenwoordigers van een nieuwe lichting Brussels talent, beiden gezegend met een zekere ‘star quality’ - ze stonden vol zelfvertrouwen op dat podium. En allebei hadden ze uitstekende songs bij. 

Wat jammer dat Blu Samu verstek moest geven. We waren benieuwd naar de vrouwelijke vibes die zij aan Niveau 4 zou toevoegen. Nu moest Martha Canga Antonio die klus in haar eentje klaren, samen met haar kompanen van Soul’art, en dat lukte maar ten dele. We hadden Martha’s opvallende stem - ze klonk hoog en schril, bijna als een kinderstemmetje - graag wat vaker aan bod horen komen. Desalniettemin bracht Soul’art met zijn zwoele r&b wel een mooi rustpunt in de set van Niveau 4, dat als etalage van nieuw talent opnieuw zijn kracht heeft bewezen. 
Volgend jaar opnieuw!