Dub voor Tomorrowland
Sfeerbeeld Couleur Café Foto: Koen Bauters
Wie had een kleine halve eeuw geleden, toen King Tubby in Jamaica stoemelings dub creëerde, kunnen denken dat de muziek vandaag grote massa's Europeanen zou aanzetten om een moshpit te vormen?

Het was een zalig gezicht vanop de terrassen van het oude Groentheater, het wobbelende publiek in het stof dat het zelf deed opwaaien. Niet bewust botsend en duwend maar eerder in een soort tribal dance, in dit geval op de technodubritmes van een Franse DJ.

Panda Dub smukt zijn tunes op met flarden Jamaicaanse vocals en muzikale samples uit alle windstreken. Een flitsende lichtshow geeft hem het aanschijn van een of andere wizzard, driftig in de weer met pads en knopjes. Dit is de Tomorrowlandvariant van de muziek in het Dub Forest, waar we deze dag begonnen waren. Daar stond iedereen met het gezicht naar de imposante luidsprekertoren, de ster van elk authentiek dub evenement.

Aan de Green Stage keek iedereen naar de DJ, zoals dat in dance de gewoonte is. Het is een verschil met een hoog symbolisch gehalte, tussen de roots van de Jamaicaanse dub, in essentie reggae, en de elektronische beats van een stijl waarin enkel nog de typische tegentijd bewaard blijft. En de alles doordringende bassen natuurlijk, de ruggengraat van âlle goeie dub.