Killswitch Engage: De motivator en de wiebelkont
Adam Dutkiewicz - Killswitch Engage Foto: Koen Bauters
'Death unfolds itself painfully/ to unmask how fragile we are', filosofeerde Jesse Leach op het Graspop-hoofdpodium. En ook wel: 'Hhhyyoooaaarrrgghh'.

Het typeerde de frontman van Killswitch Engage ten voeten uit: met zijn opgezwollen biceps en vervaarlijke baard ziet hij eruit als een straatvechter, maar in zijn teksten toont hij zich de vleesgeworden Bond Zonder Naam. 

'Just keep telling yourself it will be alright', klonk het in 'Strength of the mind'. En voor wie meer levensadvies nodig had: 'Gather all your pain and suffering/ To overcome the enemy that’s in you'. Had Leach de wei gevraagd om over gloeiende kolen te lopen, ze hadden het terstond gedaan. 

Wat een verschil dan ook met gitarist Adam Dutkiewicz, die in zijn Amerikaanse vlag-short de 4x100 meter over het podium liep. Terwijl Leach emotioneel 'We'll meet again' croonde, wiebelde hij een minuutje met zijn kont naar het publiek. En wanneer Leach een gepassioneerd pleidooi hield voor 'eenheid' en tegen de 'bullshit' in hun thuisland, vulde hij aan: 'And also boobies. We want to stare at boobies.'

Het is dezelfde dualiteit die ook de songs van de metalcoreband kenmerkt: Leach brult dat het een lieve lust is in de strofes, begeleid door drums als mitrailleurvuur, maar zweeft melodisch door de refreinen. Alleen jammer dat zijn stem het niet helemaal aankon.

Niet dat het de fans kon bommen: zij zongen zowel de oude hits als het nieuwe materiaal uit Incarnate (2016) feilloos mee. Voor hen is Killswitch Engage een krachtbron die na achttien jaar nog niet aan vuur ingeboet heeft.