Fleddy Melculy Moshen tussen Urbanus en Madball
Fleddy Melculy Foto: Koen Bauters
We vonden Fleddy Melculy altijd al een beetje een mix tussen Urbanus en Madball. Met dat verschil dat de combinatie van Nederlandstalige teksten over alledaagse ergernissen met snoeiharde hardcore wél grappig is.

Op Graspop was het even schrikken toen de balans plots vervaarlijk overhelde naar de Urbanuskant. De tekst over ‘Apu van de nightshop’ is al een beetje op het randje, maar toen er plots iemand met een pluchen kameel tussen zijn benen het podium op kwam (‘hij is boos op ons en heeft zijn nightshop ingewisseld voor een kameel’), moesten we even een vieze smaak wegslikken.

Gelukkig helde de rest van de show over naar de Madballkant. Jazeker, alle clichés uit het Grote Stijlboek van de Hardcore werden een voor een uit de kast getrokken, maar het publiek reageerde daar zo enthousiast op dat het aanstekelijk werkte. En maar meebrullen van ‘Ik heb honger, ik wil brood’ en ‘Kijk daar loopt een Johnny met een T-shirt van Metallica’. Uit De kerk van Melculy, het tweede album al in twee jaar tijd, speelden ze ‘Voor altijd jong’. Waarna we iemand, we schatten hem dik in de veertig, zalig lachend met bloed aan zijn hoofd uit een van de (verschillende!) woeste moshpits zagen komen. Benieuwd of de hardcoreveteranen van Madball, die straks op datzelfde (kleine) podium spelen, het vuur ook zo snel aan de lont krijgen.