De eerste Tomorrowlandartiest op Graspop (en vijf andere tips voor de Metal Meeting)
Foto: Koen Bauters

Met headliners als Guns ‘n Roses, Iron Maiden, Volbeat en Ozzy Osbourne staat Graspop Metal Meeting ook dit jaar garant voor zware metalen en dito gitaren. Maar verder op de affiche prijken enkele verrassingen: Tomorrowlandheadliner Bloody Beetroots, bijvoorbeeld.

Bloody Beetroots

Het moet de eerste keer in de geschiedenis zijn dat er een overlapping is tussen Tomorrowland en Graspop – doorgaans twee uitersten op het festivalspectrum. Maar de organisatie is ervan overtuigd dat de Italiaanse elektro-dj niet uit de toon zal vallen als afsluiter op zondag, en wij eigenlijk ook. Robert Rifo remixte eerder al Metallica en bracht in 2017 een plaat uit met bijdragen van Jane’s Addiction en In Flames. Bovendien brengt hij een liveband mee: houd uw hoorns hoog tijdens het dansen.

Zondag 24/6, 23.20 uur, Metal dome.

Neurosis

Zo zwaar, log en tergend als het leed van de wereld op de schouders van Neurosis weegt: het lijkt wel of het hemelgewelf voor de Griekse Atlas een pluimpje was. Zo zijn er wel meer bands op dit festival, maar zelden is de sfeer zo beklemmend, het geschreeuw zo urgent en de gitaren zo intens – ook als ze akoestisch gaan. Met een carrière van dertig jaar en twaalf platen is de invloed van de Californiërs op de post- en sludgemetal niet te onderschatten: zonder Neurosis geen Amenra.

Vrijdag 22/6, 23.30 uur, Metal Dome.

Skillet

Als u na de satanische opera van Ghost (donderdag 21/6, 20u50, Main Stage) door uw voorraad ritueel te slachten kippen zit, kunt u altijd even op adem komen bij Skillet. De christelijke band rond het echtpaar John en Korey Cooper tekent voor een meer poppy metaalsoort die aanleunt bij Linkin Park, zij het met een positievere boodschap: als zij zich ‘Invincible’ voelen, is dat dankzij de Here Jezus.

Zaterdag 23/6, 15.50 uur, Main Stage.

A Perfect Circle

Eat the elephant, beveelt het nieuwe album van A Perfect Circle ons. Dat gaan we niet doen, maar we willen de olifant in de kamer wel benoemen: de wereld smacht naar een nieuwe plaat van Tool. Deel van de reden dat die band hatelijker uitstelgedrag vertoont dan de gemiddelde universiteitsstudent, is omdat zanger Maynard James Keenan zich lustig amuseert bij A Perfect Circle, waar hij jazz, elektro en platte pop (‘So long, and thanks for all the fish’) door de gitaren weeft. Niet dat u ons hoort klagen.

Zondag 24/6, 00.10 uur, Main Stage.

Parkway Drive

Vergeet het waanbeeld dat metal een niche is zonder commercieel potentieel: met hun zesde album Reverence parkeerden de Australiërs van Parkway Drive zich zowaar op vijf in de Vlaamse albumhitlijst, tussen Jasper Steverlinck en Ed Sheeran. Daar tekenen ze meer dan ooit voor meezingbare stadionmetal – we horen de Stenehei nu al meeklappen met ‘Prey’. En of ze ervoor beloond worden: ze mogen de Main Stage afsluiten, na Iron Maiden.

Vrijdag 22/6 23.15 uur, Main stage.

Dead Cross

Faith No More-zanger Mike Patton en Slayer-drummer Dave Lombardo hadden wel zin in een nieuw projectje met de bassist van The Locust. Hoeft het te verbazen dat wij dan óók wel zin krijgen om dat projectje live te gaan zien? Manische zang, manische drums, manische gitaren en songtitels als ‘Grave slave’ en ‘Church of the motherfuckers’: eat this, Graspop. Na het debuutalbum uit 2017 verraste Dead Cross vorige maand met twee nieuwe songs. Ofte: (bijna-)vijftigers met gretigheid waar tieners een puntje aan kunnen zuigen.

Zondag 24/6, 21.40 uur, Marquee.