Years & Years: Snoozeknop overbodig

Het verbaasde ons geenszins dat zanger Olly Alexander het publiek vertelde dat hij uitkeek naar het concert van Oscar & The Wolf. Beide artiesten delen een eigenzinnigheid en een fiere queerness die bij velen bewondering oproept. Ook wij waren helemaal weg van de show die Years & Years hier gaf. Het was de wekker die de ingeslapen weide nodig had. De snoozeknop indrukken? Geen haar op ons hoofd die daaraan dacht.

Years & Years had vier dansers meegebracht. Zij cirkelden voortdurend om frontman Olly Alexander heen in moderne improvisatiechoreografieën en belangrijker nog: ze zorgden ervoor dat er altijd iets te beleven viel op dat grote podium. Er stonden veel songs op het programma uit het nog niet uitgebrachte album ‘Palo santo’, en die waren wellicht nét iets minder interessant geweest zonder die hele show errond.

Desalniettemin sloot het nieuwe materiaal naadloos aan bij de hits uit het vorige album. ‘Desire’ kwam vrij vroeg voorbij, ‘King’ werd bewaard tot op het einde. Je moet Years & Years niet meer leren hoe ze beats moeten pompen en synths moeten doen sprankelen.

Olly Alexander trok als vanouds een aanzienlijk deel van de aandacht naar zich toe en toonde zich een ontwapenende, warme frontman met een hechte equipe rond zich. Of misschien moeten we het eerder een troupe noemen, want dat is waar ze ons aan deden denken: een rondreizend gezelschap van artiesten die leven voor de kunst en zich niks aantrekken van conventies. Dat klinkt misschien een tikje hoogdravend, maar we waren danig onder de indruk van het sérieux waarmee de Years & Years-club zich aan zijn taak wijdde.

Als Years & Years verder in deze richting blijft evolueren, hopen we erbij te zijn wanneer ze ooit een nóg grotere show geven. Met extra dansers. En vooruit, ook wat toeters en bellen.