Onze vrouw op bezoek bij de Anonieme Seksverslaafden:  ‘Deze ziekte is even dodelijk als alcoholisme.’
Foto: Annelien Smet
Hun aandoening wordt niet erkend, maar hun problemen zijn reëel. Seksverslaafden kijken dwangmatig porno, masturberen tegen heug en meug en zien in elke bedpartner slechts een object. En daar lijden ze onder. ‘Ons leven is stuurloos, onze verslaving zeer destructief.’ Ze voelen zich niet begrepen door psychologen en seksuologen. Onze vrouw ging op bezoek bij de Anonieme Seksverslaafden, die zichzelf proberen te helpen.

Voor ik een vergadering mocht bijwonen, polste Dirk of ik de ernst wel inzag van een seksverslaving. ‘Deze ziekte is even dodelijk als alcoholisme.’ Het leek een schromelijke overdrijving, tot hij begon op te sommen wat hij de voorbije twee jaar om zich heen had zien gebeuren: Hiv-besmettingen, vier zelfdodingen en lotgenoten in de beklaagdenbank van de rechtszaal. ‘Seksverslaafden die geen gepaste hulp krijgen, komen uiteindelijk in één van de drie G’s terecht: de gevangenis, het graf of het gekkenhuis.’

Dirk zegt als gevolg van zijn verslaving de laatste twintig jaar vijftien keer van job te zijn veranderd. Hij maakte 35.000 euro schulden. Zijn zelfbeeld was gekraakt. ‘Ik ben niet genezen, ik kan hervallen als ik deze nieuwe levensstijl loslaat. Wij hebben een levenslang behandelprogramma nodig. Zoals de diabetici die suiker moeten vermijden, moeten wij lustprikkels vermijden.’ Typerend aan seksverslaving is dat het escaleert, daar is Dirk van overtuigd. ‘Net als bij de alcoholverslaafde: één glas is te veel en duizend glazen zijn niet genoeg.’

Het klinkt heel streng en normerend, ‘geen seks buiten het huwelijk’. Wie single is of ongehuwd samenwoont en toch seks heeft, kan zich in SA niet nuchter noemen. Dirk: ‘Ik heb dat kader van het huwelijk nodig. Hiervoor wipte ik van de ene relatie naar de andere. Mijn relaties waren verlengde onenightstands. Sinds ik getrouwd ben, is het minder vrijblijvend: alleen al door de administratieve rompslomp die het verbreken van een huwelijkscontract meebrengt. Het is een rem op mijn vluchtgedrag.’

Joachim is ongehuwd. Dat betekent dus geheelonthouding. Een hoge prijs die je betaalt, toch? ‘Mensen denken dat je ontploft als je geen seks hebt. Maar ik ontplofte net als ik wel seks had. Misschien is dat celibaat net gemakzucht. Nu is alles duidelijk. Herstel is er pas als je seks weer op een gezonde manier in je leven kan brengen. Er komt een tijd dat ik weer moet beginnen te daten, maar daar ben ik nog niet klaar voor.’
 

Lees zaterdag in dS Weekblad het verslag van de bijeenkomst van de Anonieme Seksverslaafden. Over het taboe dat er nog steeds rond seksverslaving hangt. Over het schuldgevoel en de schaamte. Hoe de mannen jarenlang geloofden dat er geen probleem was.  ‘Ook al keek ik porno tot 4 uur ’s nachts en zette ik ’s ochtends mijn wekker een uur vroeger om te kunnen masturberen.' En hoe de mannen hun vroegere seksleven allerminst bevredigend noemen. ‘Omdat ik zo bezeten was van lust, kon ik niet langer seks hebben. Wanneer mijn vrouw wou vrijen, duwde ik haar weg. Te intiem. Dat was met liefde, dat kon ik niet meer.'