Wat echt in de rapporten over Benjamin Herman staat, waarom de beste managers geen alleenheersers meer zijn, en hoe grote automerken de autobezitters kaalplukken
Tijdens haar eerste wedstrijd sinds haar bevalling, in september vorig jaar, maakte Serena Williams een ferm statement door een zwarte catsuit van Nike te dragen. Foto: Christian Hartmann/reuters
Politieke recuperatie was de sport van de week. De doden van al die kogels mochten niet eerst begraven worden, zo groot is het ongeduld om met vingers te wijzen. De minister bleef overeind, de ouders van Mawda minder. Dit zijn tien van de interessantste artikels en video’s van de voorbije week.

1.

We produceren dit jaar 350 miljoen ton plastic. De helft gebruiken we niet langer dan gemiddeld 12 minuten. Daarna gooien we het weg. Waarom en hoe dat te veranderen? Een cruciale video van videoreporter Lieven Bulckens samen met Tom Ysebaert, correspondent ‘Plastic’ voor De Standaard. Lees ook de artikels van Tom over de ban op klein plastic die Europa wil.

2.

Marc Grynberg, ceo van Umicore, is de topmanager van het jaar volgens een jury onder de vleugels van De Standaard. Grynberg is het voorbeeld van de ‘nederige ceo’, vindt de jury, sterk in hr, zet in op de verduurzaming van de planeet, is gefocust op wereldwijd succes. Het helpt te begrijpen dat zo’n ceo niet kiest voor België om een batterijfabriek te bouwen.

3.

De jury van ‘Het rapport van de ceo’ beoordeelt de tien beste managers van Belgische beursgenoteerde bedrijven. We portretteerden elk van hen. Of ze een goeie leider zijn, een heldere strategie hebben, financieel succes boeken, hun personeel motiveren. De portretten lezen als een tijdsdocument: de ceo als zonnegod heeft afgedaan. De bullebak maakt geen kans meer. Menselijk en maatschappelijk engagement zijn essentieel.

4.

Maar wat staat er nu echt in de rapporten over het moslimextremisme van Benjamin Herman, vroegen parlementsleden zich donderdag in de kamer af. Kon dan niemand zien dat hij radicaliseerde? Onderzoeksjournalist Mark Eeckhaut kreeg de rapporten in handen. Lees zelf de conclusies.

5.

Consumenten kregen deze week via de krant een zeldzame inkijk in hoe autoproducenten het geld uit hun zakken halen. De giganten Renault en Peugeot/Citroën lieten de prijzen van hun reserveonderdelen herberekenen door een algoritme. Hoeveel is een spiegel, pedaal of sensor in de ogen van de onwetende consument waard? De meeste prijzen verhoogden spectaculair. De Renault- of Peugeotbezitter heeft toch geen alternatief. Een onderzoek van datajournalist Nikolas Vanhecke samen met de Franse nieuwssite Mediapart en het onderzoeksnetwerk European Investigative Collaborations.

6.

Naar goede Franse presidentiële gewoonte herkende Emmanuel Macron meteen de held in de sans-papier die vier verdiepingen hoog klom om een kind te redden. Hij eerde en roemde hem. Wij Belgen doen niet aan helden. Niet omdat we minder heldhaftig zijn. Wouter Woussen vergelijkt een paar cases.

7.

Serena Williams hoefde in Parijs zelfs geen bal aan te raken om alle aandacht te krijgen. Haar zwarte catsuit was een ferm statement. Maar waarvan precies? Sportwarenfabrikant Nike kan blij zijn met de aandacht.

8.

Al zijn hele schrijversleven illustreert Salman Rushdie dat de oude afspraken over ‘waarheid’ en ‘werkelijkheid’ niet meer gelden. De wereld is een vat vol strijdige, zeg maar onverenigbare verhalen. Maar hoe dan de verdediging op te trekken tegen de brexiteers, de trumpisten en de Modi-aanhangers die leugens en onwaarheden propageren? Rushdie heeft een interessant idee. DSLetteren publiceert dit essay, essentieel voor iedereen die van literatuur houdt.

9.

Mediawatcher Hilde Van den Eynde waande zich de voorbije week in de tuin der lusten. En oh ja, laat dat kind maar aan dat balkon hangen! De ouders zijn verantwoordelijk.