GDPR bij De Standaard: een handleiding
Foto: Lectrr
Vanaf vandaag wordt elke bezoeker van ‘De Standaard Online’ begroet met een GDPR-melding. Waarom moet dat en wat verandert er voor u, de lezer?

De stormvlaag van e-mails over de algemene verordening gegevensbescherming wordt inmiddels gevolgd door een hagelbui van GDPR pop-ups op het internet. De bedoeling is hetzelfde: in overeenstemming met de GDPR informeren bedrijven u welke gegevens ze over u bewaren en hoe ze die gebruiken, en vragen ze daar uw toestemming voor. Want ze hebben voortaan uw expliciete, geïnformeerde toestemming nodig.

Nadat zusterkrant Gazet van Antwerpen donderdag haar GDPR-melding had gedaan, besliste Mediahuis om nog een paar dagen verder te verfijnen. Maar vanaf vandaag zal ook De Standaard Online zijn lezers vragen om keuzes te maken.

Voor wie de nieuwe gebruiksvoorwaarden goedkeurt, verandert er heel weinig. Er worden niet meer gegevens bewaard dan vroeger, zegt Marc Cox, Data Protection Officer bij Mediahuis.

Cookies en tracking

Wie niet instemt met de nieuwe gebruiksvoorwaarden, ziet alleen nog de homepage. En voor wie de krant digitaal wil lezen zonder te worden getrackt, is er een alternatief: de app van De Standaard

Wie instemt met de voorwaarden, staat toe dat De Standaard bijhoudt welke artikels je leest. Het gebruikt die om je onder te brengen in een interessegroep, zoals sport- of cultuurliefhebbers. In totaal zijn er een veertigtal groepen gedefinieerd. Die gegevens worden voor twee doeleinden gebruikt: om gerichte advertenties te tonen en om extra artikels voor te stellen die je zouden kunnen interesseren.

Lezers die zich hebben geregistreerd, hebben ook hun naam, geslacht, adres en leeftijd opgegeven. Die gegevens kunnen worden gecombineerd om bepaalde leeftijdsgroepen of regio’s te bereiken. Adverteerders kiezen voor een interessegroep om naar te adverteren, maar krijgen geen inzage in de gegevens. Gebruikers kunnen hun eigen gegevens inzien en wijzigen.

De Standaard Online heeft drie types lezers: niet-geregistreerde gebruikers (die gratis artikels kunnen lezen), geregistreerde gebruikers (die ook een beperkt aantal betalende artikels kunnen lezen), en betalende abonnees, die toegang hebben tot alles.

In elk van de drie gevallen moet je instemmen met de nieuwe gebruiksvoorwaarden. Wie dat niet doet, ziet alleen nog de homepage. Is het dan wel een echte ‘keuze’? ‘Het is onze strategie een aantal voorwaarden in één overeenkomst te bundelen’, zegt Cox. ‘Wie niet het hele pakket kiest, kan nog altijd onze homepage lezen, dat is een basisdienst.’

En voor wie de krant digitaal wil lezen zonder te worden getrackt, is er een alternatief: de app De Standaard Krant & dS Avond.

 

Voor Mediahuis, zoals voor de meeste bedrijven, was GDPR de gelegenheid om alle gegevens die het bedrijf bewaart onder de loep te nemen, zegt Cox. Meteen werd ook gekeken hoelang gegevens worden bewaard. Voor uw surfgegevens is dat voortaan drie jaar. Is dat niet erg lang, want hoe nuttig zijn drie jaar oude surfgegevens? ‘Dat klopt, wij willen dat in de toekomst terugbrengen tot dertien maanden’, zegt Cox.

In het verleden werd op veel sites slordig omgesprongen met ‘third party cookies’, die adverteerders toelaten om informatie over bezoekers op de site te vergaren. ‘Met adverteerders maken we nu duidelijke afspraken’, zegt Cox. Er komt een ‘dataverwerkingsovereenkomst’, die beperkt wat adverteerders mogen doen. Zij mogen weten hoe vaak hun advertentie bekeken en aangeklikt is, en op wat voor scherm ze is bekeken, maar weinig meer.

En wat Facebook betreft: ‘De Standaard-lezer wordt op geen enkele manier gevolgd door Facebook’. Een recente evolutie, tot voor kort bevatten een aantal websites van Mediahuis de beruchte Facebook-pixel. Dat levert De Standaard een nadeel op: vroeger kon het mensen die De Standaard Online bezochten, via de pixel terugvinden op Facebook en hen daar aanbieden om de app van De Standaard te downloaden. ‘Dat was voor ons een heel efficiënt kanaal’, zegt Cox.